Annemin kardesimi daha çok sevdigini düsünürdüm.
Çocukluk iste ama öyle düsünürdüm. Itiraf edeyim...
Küçük küskünlükler sirasinda kocamin benden önceki
sevgililerini benden daha çok sevdigini düsündügüm de oldu.
Nedense insan hep en son ve en çok sevilen olmak
istiyor. Sahip oldugu sevgiden daha çogunu istiyor hep.
Yersiz bir istek ama.. Oluyor iste...
Sevdikleri hep bir tercihte bulunsun istiyor. Tercih
edilen olmak için yapiyor bunu...
Güneydogu Asya'daki büyük deprem sonrasinda sulara
kapilan biranne,
kucagindaki iki çocugundan birini gücü kesilince
birakmak zorunda>kaliyor.
5 yasindaki oglu sulara kapiliyor. Anne ve kucagindaki
yirmi aylik oglu direniyor.
Mucize eseri, sulara kapilan oglu da, kocasi da sular
çekildikten sonra ortaya çikiyor.
Gazetede bu haberi okudugumda en çok bir cümleye
takildi aklim; 'Yasadiklari bu olayi ne anne ne de 5 yasindaki Lachie artik
unutabilecek...'
'Annem beni birakmisti...'
Acaba yillar sonra nasil bir kisiligi olacak 5
yasindaki çocugun.
Gerçekten nasil gelisecek ruhu?
'Agladim, agladim kimse beni duymayinca sustum ve
tahtalara tutundum' demis...
Annesinin tercihi beyninde nasil bir kivrima sikisacak
acaba?
Hadi biraz daha ileri gidersek; 'sevmeye engel bir
yara' olacak mi acaba bu yasadigi?
'...Annem beni birakmisti'
Çocuklarini kurtarmaya çalisan anne, gücü kesilen
kollarindan biraktigi oglunun ertesi gün bulunmasindan sonra aglamis. Tanri'ya
sükretmis. 'Kendimi hiçbir zaman affedemezdim' demis. Evlerine dönmüsler.
Ama belli ki kurtulmus hayatlarinda artik hep bu olay
var...
Bir kere kollari çözülmüs annenin. Ne anne affedebilir
kendini, ne de Lachie annesini...
Bazen yakinim dediginiz insanlarin ihaneti de sizi
sulara birakmasi gibi degil midir?
Mesela sevgilim dediginiz birinin sizi kirmizi
soganlakerda ile pilaki arasindaki tabaga sarhos mezesi yapmasi?
Arkanizdan konusmasi...
Öyle ya, bu yiyeceklerin ve içkinin yanina birde konu
lazim...
Uzatilacak, istahlandiracak, rahatlatacak...
'...Annem beni birakmisti' kadar sizlatir bence bu
gerçek insanin kalbini...
Sevgi tercih kabul etmiyor
Ama hayat hep bir tercihe sürüklüyor insani.
'Akip giden günlerimiz' bazen tsunami dalgalari kadar
vahsice alip götürüyor bir seyleri...
Insan, kollarinin direnme gücü tükendiginde vazgeçiyor
bir seylerden...
Bir tercihte bulunuyor...
Ya annesini seçiyor ya da karisini.
Ya karisini seçiyor ya da sevdigini.
Ya sevdigini seçiyor ya da çevresini...
O vahsi sular alip götürüyor bir seyleri.
Kusandigimiz, takindigimiz, bir yerlere tikistirdigimiz
ne varsa çekip aliyor.
Bir can, bir de ten kaliyor çiplak...
Iste o zaman aglayip aglayip susuyoruz.
Buldugumuz bir tahta parçasina tutunuyoruz...
Uzanan elleri ya da sulara birakanlari unutmuyoruz
hiç...
O 'tercihler' bir yerlere çörekleniyor...
Ve bir gün bir baska kisisel tercihin sebebi oluyor...
Tercihler yapabilmeniz ama ne olursa
olsun pisman olmamamaniz önemlidir.Yasadiginiz sizi
ilgilendirir.hatalarinizdan keyifle birseyler
ögrendiginiz ve bedelini ödemekten korkmadiginiz
sürece....
Gözyaslari insani engüçlü kilan seydir.sanilanin tam
aksine.....
Sizden baska hiç kimsenin hayatini etkilemeyecek
tercihler yapabilmeniz dilegiyle...
.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
You received this message because you are subscribed to the Google Groups
"Gugukluhayat" group.
To post to this group, send email to [email protected]
To unsubscribe from this group, send email to [EMAIL PROTECTED]
For more options, visit this group at
http://groups.google.com/group/gugukluhayat?hl=en
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---