*Yaşım ilerledikçe  hep birşeyler kaybediyorum.

Kaybediyorum... Kaybediyorum....

Çocuktum oyuncaklarını kaybederdim.
Okula başladım suluğumu, kalemimi, defterimi kaybettim.
Kazanamadığım sınavlarıma üzülür ağlardım.

Büyüdükçe kaybettiklerimin yerini hiç dolduramaz oldum.
Kayıplarımda büyük oldu. Bunlar artık maddi değil manevi kayıplardı.

Onu bekledim, bunu bekledim ... Sevdiğim elimden tutar diye bekledim....

Beklerken beklerken, yaşamadan geçirdiğim günlerimi farkettim.
Ben büyüdükce sevdiklerim de büyüdü, yaşlandı onları da kaybettim.

Çalışıp çabalayıp güzel günleri hayal ederken sağlığımı kaybettim.
Onurlu, gururlu, ilkeli olacağım derken, etrafımda ki insanları kaybettim.

Yalnız kaldım.

Ülkem için, insanlık için güzel şeyler diler,
küçüklüğüme bakmaz, büyük hayaller kurarım.
Doğru bildiklerimin peşinde giderken, kendimi kaybettim.
Ben artık inaçlarımı da kaybettim.

Tüm bunları düşündükçe ; İçimdeki çocuğu da  kaybediyorum.

Her zaman kendime, karşımdakine moral verip, güzel sözlerde te selli arar,
mutlu olurum. Ne zaman yalnız, doğru bir insan görsem,

Derdim ki  üzülme ;

"Karanlıklar aydınlıktan, yalan doğrudan kaçar, Güneş yalnız da olsa
etrafına ışık saçar, kargalar sürü ile kartallar yalnız uçar "

Ben artık bu sözün anlamını da kaybettim*
*www.isimsizsevda.com* <http://www.isimsizsevda.com/>* Tıkla ol aşkın şiir
ve paylaşımın yeni adresi paylaşım kalitesine ve sayısına göre yönetimde yer
alabilirsiniz*

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
You received this message because you are subscribed to the Google Groups 
"Gugukluhayat" group.
To post to this group, send email to [email protected]
To unsubscribe from this group, send email to 
[email protected]
For more options, visit this group at 
http://groups.google.com/group/gugukluhayat?hl=en
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

Cevap