Wah kesit pisan ieu budak ngora teh; enya we jago. Pikir Ki Jumsa; nya terus manehna oge maju bari nyekel gegendir; manehna oge kasohor di na kakesitan; terus we maju ngahurup. Ki Cakramana teu sieun ku majuna Ki Jumsa teh, malah kaciri beuki atoh, lantaran meureun bisa dipake latihan; enya we manehna kesit balucat balicet, boh ti na bedog, boh ti na gegendir Ki Jumsa; malah hiji deui bedog lawan ngacleng deui. “Wah lain lawaneun , mundur !” cek Ki Jumsa mere komando bari manehna miheulaan kabur. Cakramana teu ngudag; ngan seuri mani tarik pisan. “hahaha, cacing cau wawanian ngalawan Macan ! hahahaha !” Cek Ki Abd Gofar mani ngeunah pisan seurina. “Tah mun engke urang panggih jeung Jalma tea, urang paksa we supaya manehna daek mutuskeun papacangan jeung Nyi Syarifah; bari ku urang di iming2 harta; piraku teu daekeun ! Hahaha. Pilakadar urang kampung.”Cek Ki Abd Gofar nguntup pisan. HANCA
