Rupana Nyoman Sakarta ngahaja ninggalkeun bangke dua Pendekar lantaran manehna boga hiji tujuan. Kabeneran eta tujuan teh pas pisan jeung kahayang manehna; nyata Ki Abdul Rauf nyampeurkeun katempat eta; kaluar ti tempat mulasara KI Seca jeung Garniwa bari sedih jeung nyakclakan cipanon … Nyomaan Sakarta nu pinter nyaho yen eta teh pastina ge Ki Abdul Rauf; memang ngahaja Nyoman Sakarta teu mulasara mayit Ki Seca jeung Garniwa, nya eta maksudna supaya jadi narik anggota 5 Macan Cirebon; nyata taksiran si Nyoman tepat pisan. Terus we dituturkeun ku manehna sorangan; bari samuni2 nya bener we ahirna nepi ka tempat panyumputan Ki Abdul Gofar.
Ki Abdul Gofar teu loba tatanya deui terus waktu kaluar jeung nempo Nyoman Sakarta teu tata pasini deui langsung nyerang ku tanaga 8 bagian ! Nyoman Sakarta bari seuri ngagakgak langsung nyingcet … wuss ! karasa tanaga jero Abdul Gofar ngaliwat … karasa dadana sesek … tanda Ki Abddul Gofar memang hebat tanaga jerona. +“Hahahaha ! pantes sampeyan disebut 5 Macan Cirebon; pasti salila ieu can ngajaran manggih tanding !” Ki Abdul Gofar rada ngagebeg oge nempo ngan sagilek serangan manehna digagalkeun. Teu loba catur Ki Abdul Gofar terus masang kuda2 bari maju. Keur kitu adina Ki Abdul Rauf oge geus maju masang kuda2 waspada pisan. “Hahahaha ! Kula lain hayang tarung jeung sampeyan duaan ! Tapi malah hayang sosobatan; Kula mah teu pira ngan hayang nempo Mutiara Hideung !” Ngadenge sosoak nu kaciri nguntup, geus teu hayang ngawalonan deui, da jelas masalah Mutiara Hideung bakal dibela nepi ka nyakclak getih nu pang ahirna; terus we Abdul Gofar nyerang deui, dibarengan ku serangan kilat Ki Abdul Rauf; Nyoman Sakarta nakis paneunggeul Abdul Gofar, bari terus luncat ngajauhan. Ku sabab bari nakis , bari luncat, atuh barang napak bumi manehna ngoloyong aya tilu lengkahna; eta tandana tanaga jero Ki Abdul Gofar memang hebat. Sabalikna Ki Abdul Gofar awakna ngageter narima panakis ti Nyoman Sakarta. Ki Abdul Gofar kaciri gede hate; terus we ngomong tarik:”Sampeyan geus maragatkeun dulur2 Kaula Ki Seca jeung Ki Garniwa … Kaula ayeuna bakal ngadu nyawa jeung andika; kula sumpah moal daek hirup babarengan jeung sampeyaan. Kaula atawa sampeyan nu kudu mati di dieu … ayeuna !” “Hahahaha ! sigana mah pangharepan sampeyan teh bakal dibawa ka akherat Abdul Gofar ! Tapi Kaula masih mere kasempetan … sok tembongkeun ka Kaula eta Mutiara Hideung teh … Kula moal nyisikudi nyawa andika !” Karasa pisan nguntupna KI Nyoman Sakarta; atuh teu tata pasini deui dua sadulur nyerang bareng; ku tanaga langsung 9 bagean; lantaran apal yen ieu Ki Nyoman Sakarta hebat pisan; dua tanaga babarengn ti kenca katuhu nuju ka na badanna ! Nyoman Sakarta ayeuna mah masang kuda2 teu nyingcet deui terus nadahan serangan dua sadulur; tapak nu katuhu mapakan Abddul Gofar, ari nu kenca mapak Ki Abdul Rauf Plak ! Koloyong we Nyoman Sakarta ngoloyong; tapi terus narik nafas bari nenangkeun diri. Kumaha ari dua sadulur! Barang eta dua tanaga diadu hek ! cenah Ki Abdul Gofar nyoara. Ohek Ki Abdul Rauf batuk; nu saterusna getihna ti na sungutna mancawura. Hartina di na adu tanaga jero memang nyata Ki Nyoman Sakarta saluhureun ieu dua sadulur. Kaget jeung reuwas KI Abdul Gofar, tapi manehna geus gilig na hatena rek tarung bebeakan; jadi lain mundur malah terus maju nyerang nekad pisan. “Hahahaha ! rupana sampeyan geus teu betah hirup di dunya !? keun Kula bakal nganteur kahayang sampeyan !” Sanggeus tutup omonganana manehna luncat ka luhur terus ninggang sirah Abdul Gofar bari nyorowok tarik pisan :”Ciaaaat !” Ki Abdul Gofar nyoba nyingcet ti na eta tinggangan bari ngabelesatkeun hiji tinggangan nu ngaluarkeun sakabeh kakuatan; lantaran hayang paeh bareng . Tapi sirah manehna tetep kakeunaan … ngan tonjokaanana tetep laju ka na taktak Nyoman Sakarta. Rada lieur Nyoman Sakarta terus we luncat ka Ki Abdul Rauf bari ngagebug angenna harita keneh Ki Abdul Rauf paragat, lantaran tatuna beurat pisan. Ki Abdul Gofar kaciri napasna geus tinggal hiji2 tina sungutna kaluar getih; geus ampir teu empes2; sakeudeung deui nyawana oge bakal ngalayang. Nempo kaayaan musuh2na Nyoman Sakarta gancang we semedi nenangkeun diri; manehna ge keuna tatu jero oge; lantaran Ki Abdul Gofar tadi tarungna nekad pisan. Sanggeus semedi sakeudeung ngarasa seger deui terus we nyampeurkeun Ki Abdul Gofar; pok ngomong mani serem pisan :”Heh Abdul Gofar, adi maneh geus paeh; ayeuna tinggal maneh wungkul diantara 5 Macan Cirebon nu nyesa … sok sebutkeun dimana maneh neundeun eta Mutiara Hideung ?” Ki Abdul Gofar ngan ukur haharegungan boro2 bisa ngajawab. Masing bisa ge embung ngajawab. Lila2 mah Nyoman Sakarta teu sabar deui terus we asup ka imah nu jadi panganjrekan Ki Abdul Gofar. Terus we sagala diacak acak, sugan Ki Abdul Gofar neundeun mustikana di dinya. Ku sabab teu manggih wae; sedengkeun manehna masih panasaran … eta imah sakalian diduruk … terus manehna kaluar nempo Ki Abdul Gofar oge geus paragat , nyusul adina. Nya tuluy we Nyoman Sakarta ngaleos. Manehna balik deui bari mawa puluhan jelema dititah macul; sugan jeung sugan disumputkeun di dinya; tapi weleh teu manggih anu keur diteangan; nya ahirna kabeh ting laleos; sanggeus ngubur Ki Abdul Gofar jeung Ki Abdul Rauf di dinya. Ti harita nu neangan jeung marebutkeun Mutiara Hideung rada cepeh; teu pati meuweuh teuing. Episode ka 72 Nyi Ipah ka Wanayasa
