Enya, tamba nanggeuy gado, kang Usep. hehehe 2013/1/12 USEP SOLIHIN <[email protected]>
> ** > > > > Ubar ngalamun ki mc roman ST RAYATI ...héhé... > ------------------------------ Pada Sab, 12 Jan 2013 07:39 ICT Ki Hasan > menulis: >Siti Rayati (56-59) >Moh. Sanoesi > > >Isukna Gan Titi kadua > babuna Patimah mulih ka Batawi lantaran pagétona kudu >maju deui ka kantor. > Dina karéta api euweuh deui anu dimanah ku anjeunna, >kumaha akalna palay > patepang jeung ibu rama, palay uninga aya kénéh atawa >henteuna. > >"Eh, > nepi ka teu nyaho di indung jeung bapa ..." Saur anjeunna dina >manahna. > "Aing teu timu ... éra temen lamun nu séjén nyahoeun, yén aing teu >puguh > indungna, teu puguh bapana ... Paingan manéhna sakitu ngahinana ka >aing > ..." Anjeunna émut ka ibu kawalonna keur waktu ngagelendeng. Pantes >ari > kieu mah kaayaan diri aing ... ..." Segruk anjeunna nangis, cisoca > >nyuruluk ka salempayna. > >Si babu anu diuk di gédéngeun anjeunna, ogé > ngalimba milu sedih, milu >ngenes, nénjo dunungan nyegruk baé nangis. > > >Isukna poé Rebo, anjeunna > > angkat deui ka kantor, sarta babuna Patimah >digawé saperti biasa popolah > jeung bébérés di bumi. > >Poé Ahad isuk-isuk babu geus disauran ku Gan Titi > kudu nyadiakeun tempat >saré keur lurah pareman Cirayati jeung > pamajikanana. Soréna Gan Titi angkat >jeung si Nani ka statsion Gambir > mapagkeun sémah. Pukul genep leuwih >saeutik karéta api datang sarta ti > kajauhan kénéh Natamanggala jeung >pamajikanana nolol tina jandéla > ngagupayan ka Gan Titi. > >Sémah, Gan Titi jeung si Nani terus kana ebro, > bari sajajalan teu >eureun-eureun ngobrol, babakuna sémah anu kakara ti > gunung datang ka dayeuh >anu sakitu gedéna. > >Kira-kira sanggeus saparapat > jam, ebro datang ka hareupeun bumi Gan Titi, >sarta Patimah geus ngajanteng > baé di lawang ngadagoan tatamu. > >Natamanggala jeung pamajikanana bengong > baé hookeun nénjo Gan Titi geus >iasa bumén-bumén ku anjeun, tur anu sakitu > resikna. Tapi ku lantaran Gan >Titi sakitu daréhdéhna soméahna ka > sémah, komo ieu mah dianggap ku anjeunna >aperti gaganti sepuhna, sémah > duanana ogé henteu ngarumas, henteu asa-asa, >tapi rarasaanana asa diimahna > soranngan baé. > >"Gan," cék pamajikan Natamanggala, bari nunjuk ka babu, > "ieu mah babu anu >basa dicandak kamari ieu téa, sanés?" > >"Enya ema, naha > poho deui?" > >"Atuh da éta maké baju panjang, panyana ema téh empo." > > >"Geus biasa di dieu mah ma." > >"Saha téa ngaranna Gan?" > >"Patimah, tapi > kuring mah salawasna nyebut babu baé. Atuh da ti baréto keur >waktu kuring > di tuan van der Goud, manéhna geus ngawulaan ka kuring." > >Unggal soré di > mana Gan Titi geus mulih ti kantor, sémah dianteur dicandak >ka toko anu > galedé, malah sakapeung-kapeungeun sok dicandak ogé ningali >bioskop atawa > kamédi kuda. > >"Ma, ké poé Ahad," saur anjeunna, "ku kuring dibawa ka > gedong gajah nénjoan >barang-barang nu aranéh." > >Barang geus meunang lima > welas peuting sémah nganjangna, sarta méh sakota > >Batawi anu aranéh mah geus ka papay, kakara Gan Titi kagungan manah deui > >rék uas-aos ngabangbrangkeun manahna. > >Pukul satengah salapan soré, > anjeunna calik di tengah bumi dina korsi >panjang, ngaos surat kabar, sarta > digédéngeunana babu diuk dina samak >ngabedahan baju; sémah duaan dariuk di > juru ngaropi, nginum bandrék jeung >ngadaharan kacang tanah. > >"Aya naon > Gan nu anéh," cék Patimah, anu maksudna hayang ngabeberah >dununganana. > "Ari nu kagéléng trém sok dilebetkeun kana surat kabar, Gan?" > >"Naha > iraha aya nu kagéléng, bu?" > >"Kamari Gan, awéwé nepi ka terus maot." > > >"Euweuh di dieu mah ... tapi aya ogé nu dipaéhan ..." > >"Saha Gan nu > dipaéhan?" > >"Tuan kontrak di Déli." > >"Ku naon Gan?" > >"Ah, bonganna > sorangan baé, maksa awéwé, anakna mandor besar umur 13 taun >... terus > anakna bébéja ka bapana ... tuluy baé dikoroyok ku kuli-kulina. >Sirahna > remuk samasakali, awakna béak dicacag. Malah asalna mah ti dieu > ..." > >"Ti dieu ti mana Gan?" > >"Ti ... kontrakan Ragasirna bawahan > Sukabumi ... malah ti dinya ogé diusir >ku kawasana, da éta sok > teuteunggeul, jeung sok maksa ..." > >Gebeg haténa Patimah, barang ku > manéhna kadéngé ngaran kontrakan Ragasirna, >inget kana lalampahan manéhna > nu ka tukang-tukang, sarta mikir dina haténa: >"Naha éta tuan téh nu > ngahina aing téa ...?" Bari guntingna nu dicekel >diteundeun. > >"Naha > eureun ngabedahan téh?" Saur Gan Titi, bari surat kabar dilésotkeun >tina > pananganana, diselang ku ngarut. "Geus anggeus?" > >"Éta disebatkeun > ngaranna tuan nu dipaéhan téh, Gan?" > >"Lah, naon maké hayang nyaho > ngaranna sagala, naha boga baraya walanda?" > >"Ih, sanés, sugan baé abdi > wawuh, da abdi parantos jadi koki kapengker di >tuan kontrak." > >Gan Titi > kapaksa nyandak deui surat kabar, ningalian ngaranna tua nu >dipaéhan. > > >"Steenhart, bu ... !" Saur anjeunna. > >"Aduh!" Babu bluk nyuuh, kana > bajuna nu keur > dibedahan, puas pabaur jeung >reuwas, inget kana titis tulis bagja diri, > kulak canggeum bagja awak >manéhna. Péndék harita, lalakon jeung lalampahan > hirup manéhna ti keur di >kontrakan Ragasirna nepi ka ingkahna ti dinya, > nepi ka ngajuru nepi ka >ayeuna, ku manéhna kabéh kacipta ku ati, kagambar > ku pikiran, bari nyegruk >... > >Sémah bingung hookeun pada henteu ngarti, > Gan Titi nya kitu deui, bari >lungsur tina korsina mariksa: "Bu, ku naon > ... teu nyarita ... ku naon ... >," bari sirahna diusapan. > >Meunang > saparapat jam mah babu teu ngawalon, cicing baé, susah kumaha nya > >pijwabeun, binngung kumaha nya unjukan ka dununganana. Tapi lila-lila > >lantaran ku Gan Titi dihantem dipariksa, dipiwarang nyarita wakca balaka, > >balaka manéhna nyaritakeun lalakonna anu saterus-terangna kalawan teu > >disumput salindungkeun, ti mimiti kuli di kontrakan Ragasirna, terus > dihina >ku tuan Steenhart, tuluy reuneuh, sarta kapaksa indit ti éta > kontrakan, >nepi ka > brol ngajuru di kebon ganas, budak ditinggalkeun, teu lila manéhna >balik > deui lantaran anakna digégél anjing, terus dituruban ranggap sarta >tuluy > ditinggalkeun deui, péndék kabéh ku manéhna, taunna, bulanna, > >lebah-lebahna keur waktu ngajuru euweuh nu kaliwat dicaritakeun ... > >Si > babau ngomong kénéh, gabrug ku Gan Titi jeung sémah téa dirontok, inget, > >cocog jeung katerangan pamajikan Lurah Cirayati, pagulung-gulung jeung > >sémah, anu ayeuna ngarti, yakin yén babu, Patimah téa, ibuna tulén Gan > Siti >Rayati, anu ramana tuan Steenhart, anu ayeuna geus euweuh dikieuna > ... > >"Hapunten ibu ... hapunten ... tobat ampun ... nya abdi putra ibu > téh ... >... abdi ... abdi ..." Saur Gan Titi ka ibuna, kadéngé sora > ngalengis, suka >pabaur jeung duka, asih pacampur jeung sedih.!!!!!!!!!!!! > >********************* > >Supaya sakabéh terang, Gan Titi terusna nikah, > jeung jurnalis tukang >ngarang, salamet aya berekah. > >Ma lurah ti > Cirayati, kitu > deui salakina, dipikolot ku Gan Titi, diurus >taya kendatna. > >Tina > damelna kaluar, terus angkat ka Semarang, ngadamel di surat kabar, >jadi > pembantu pangarang. > >Gan Titi jeung salakina, éstu euweuh kuciwana, > duanana nyepeng péna, nyerat >ngabéla rayatna. > >Ibuna, Patimah téa, ku > anjeunna disirnakeun, disenangkeun, si Nani raina >téa, dicandak > disakolakeun. > >T A M A T >***** > > >
