Lasmini ngadenge omongan ibuna nya eta Nyi Padmini sajongjongan melengek teu nyarita naon2; ngan loba pisan caritaan di na hatena nu pinuh ku kapanasaran.
Keur kitu Ki Nurustunjung milu nyarita, bari tetep mesem pinuh ku kanyaah, nu oge ayeuna mah karasa ku Lasmini Dewi; tapi ku sabab tetep keuheul nya masih can daek ngadeukeutan :” Ku sabab bapa teh memang Ki Nurustunjung, nu kalakuanana teu parok jeung batur; nya wajar ayeuna ge narima hadiah senjata rasiah ti Enung , hehehe, ieu ku bapa bakal dianggap tanda kanyaah ti anak ka bapa. Yap kadieu geulis, bapa bungah pisan boga anak nu gagah tur geulis kawas enung.” Sajatina Lasmini memang ngaharep pisan papanggih jeung bapa; nu matak datangna ka Karang Lungkawing pinuh ku sumanget, tapi ngareunteut lantaran panarimaan bapana kacida jauh ti na panyangkana; tapi ayeuna geus dijelaskeun ku Padmini yen saenyana Ki Nurustunjung teu apaleun yen geus boga anak; lantaran teu puguh2 kabur ti karaton. Tapi ayeuna karasa pisan kanyaah ti bapa ka anak ; kaciri Ki Nurustunjung bungah pisan boga anak teh; atuh Lasmini ge bari ngengsod ngadeukeutan ka Ki Nurustunjung Lasmini sungkem ka na pangkuan Ki Nurustunjung; teu karasa duanana atawa tiluanana murubut cipanon; ku rupa rupa perasaan nu ngajadikeunana kitu. “Bapa … hampura Lasmini .. geus nyerang bapa… “ Bari Lasmini ngaragamang rek nyabut senjata rasiah nu naranceb di na awak Ki Nurustunjung. “Teu nanaon Enung, ku bapa ge bisa.” Bari nyarita kitu eta nu narancep teh ngaracleng. Kaget Lasmini bari bungah … yen bapana nyata tanaga jerona luar biasa, saterusna ti na eta tatu kaluar getih, gancang we Lasmini ngaborehkeun obat bubuk, diantep we ku bapana nya eta Ki Nurustunjung. Sanggeus rada tenang , pok we Ki Nurustunjung nu mimiti nyarita :”Nyi Padmini jeung anak Bapa Lasmini … hampura Kuring gede dosa … teu ngurus ka sampeyan … jeung ninggalkeun bari teu bebeja2 acan .” Nyi Padmini bari molotot, morongos :” Tadina mah teu sudi ka dieu, ngan ieu Lasmini mereyeng wae hayang apal ka bapa … nya maksakeun diri we bari pinuh ku kakeuheul jeung kacua, ka diri sampeyan Sangga Prakosa !” “Emh kaharti Nyi … memang kuring nu gede dosa mah, tambelar ka sampeyan jeung Lasmini. Tapi ku naon waktu harita, kapan teu kaop kuring ngadeukeutan … Nyai teh Ka akang hahaok jeung sesentak wae gawe teh, teu kaop nyabak naon wae nu aya di kamar, pasti disalahkeun, dianggap akang teh teu meunang nyabak nanaon oge.” “Tah waktu harita teh kuring keur meujeuhna nyiram … teu nyaho kumaha nempo sampeyan teh langsung we ngarasa ijid.” Ki Nurustunjung sanggeus apal yen boga anak , nya eta Lasmini, ngadadak omongan jeung kalakuanana jadi loba sabar, pok we ngomong :” Paingan ari Nyai keur nyiram mah … waktu harita ; tapi da kapan akang mah teu apal … sugan teh nyai geus teu sudi deui ka akang … nya sanggeus mikir kitu mah, teu ngengkekeun deui kuring indit … nya da Ki Nurustunjung tea ! He he.” “Saenyana mah mun teu ngingetkeun Lasmini, kahayang mah hayang males ka sampeyan teh Sangga Prakosa ! Sigana mah can ngagebugan nepi ka saratus kali wae mah; can puas.” Padmini nyarita bari kaciri rada kekerot. Nu dilawan ku seuri we ku Ki Nurustunjung; da kapan ti bareto oge sering pisan meunang panyarekan ti Padmini; jeungna deui memang loba kasalahan Ki Nurustunjung ka Padmini. Nya ti harita mah eta nu tiluan teh ngahiji di Karang Lungkawing; Lasmini ditingkatkeun elmuna ku bapana; utamana di na elmu tanaga jero jeung hampang raga. Bareto Lasmani nepi ka bisa jadi jago nomer hiji sa Pulo Jawa; atuh komo ayeuna mah. Sanggeus aya ka na 8 bulanna di dinya , Lasmini dijurung ku Ki Nurustunjung jeung Padmini supaya ngalalana deui; nya Lasmini kaluar we ti karang Lungkawing bari bungangang lantaran karasa Elmuna naek jauh pisan. Lasmini teu apaleun yen Ki Nurustunjung jeung Padmini oge ; dua poe ti harita indit ti Karang Lungkawing, rek lalajo ketakna Lasmini nu masih keneh kasebut Mawar Hideung. Episode 79 : Budak nu Leungit balik deui Hanca
