Je vindt er velen, gaande van occasionele tot gepassioneerde en fanatieke chatters. Maar er zijn evenveel mensen die heel dit IRC, ICQ, MsIM en ander babbelbox-gedoe, maar niets vinden. Het internet en de chat cultuur kent voor en tegenstanders.
We kunnen niet ontkennen dat de internet-generatie zichzelf urenlang binnenshuis - eerder associaal zo lijkt het - opsluit, gekluisterd aan het PC-scherm. Ook kan je vaststellen dat het traditionele verenigingsleven niet meer zo florisant is als pak weg een tiental jaren geleden. Eerlang vormden socio-culturele organisaties een belangrijk ontmoetingsmoment en uitlaatklep voor de mensen: de basis voor het sociale engagement. Dit luik van het bestaande sociale leven leek al een tijdje te stagneren. Niet in het minst sinds onze Vlaamse Cultuur-minister, Bert Anciaux (Spirit), de snoeischaar door de subsidies haalde en de financiele armslag van de meeste socio-culturele verenigingen grondig inkorte. --- Wordt Vlaanderen individualistischer tot in den treure? --- Vanmorgen lezen we in De Standaard dat een vrouw uit Antwerpen vrijdagnacht andere internetgebruikers alarmeerde toen een chatconversatie over zelfmoord plots stopte. De man aan het andere eind had een overdosis pillen geslikt. Enkele chatters, ook een student uit Leuven, alarmeerden de hulpdiensten die de ongelukkige man vonden. De dame in kwestie vertelde aan de krant dat ze tijdens de chatsessie vroeg wat de man bezielde, antwoordde hij dat hij de eenzaamheid niet meer aankon. "Ik vertelde hem dat iedereen wel eens met zware moeilijkheden kampt, maar dat er altijd betere tijden komen. Toen hij na een tijdje niet meer antwoordde, heb ik in een andere chatroom alarm geslagen.'' Andere, ter hulp snellende, chatters slaagden erin de identiteit van het slachtoffer te achterhalen. De locale politie vond het adres en hulpdiensten troffen de man bewusteloos aan. --- Een mooi staaltje van menslievendheid en betrokkenheid. --- Dit spreekt alvast de algemene indruk tegen dat de samenleving door het toe doen van de ver doorgedreven informatisering en het 'anonieme' internet bezig is te verworden tot een individualistische poel waarin iedereen hoofdzakelijk op zichzelf betrokken is en waarin er weinig of geen organische solidariteit meer heerst... Er is dus niet zozeer een teloorgang van de organische samenleving waar te nemen, dan wel een verschuiving van het traditionele naar het cyber-niveau! Maar dat wisten wij als lustig chattende holebi's natuurlijk al heel lang. Volgens de 'marketeers' bij onze collega's van GayWorld.Be zijn holebi's altijd al 'early adopters' geweest. Wij andersgeaarden zijn blijkbaar meer vatbaar om met nieuwe trends mee te gaan, innovaties uit te proberen enz. In die zin geloven wij dat de groei van het uit-de-kast-gekomen volkje, mede op rekening staat van het internet en de 'eindeloze' mogelijkheden die het ons biedt. Via talrijke websites kan je informatie vinden over homoseksualiteit en lesbianisme. Je vindt er outingverhalen en ervaringen van lotgenoten. Je kan er zelfs relatief 'anoniem' praten, chatten dus, met mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Je zal misschien uit eigen ervaring weten dat je jezelf kon/kan zijn op het net. Vele holebi's komen dan ook eerst tot hun 'outing' op het internet, pas later vertellen ze het ook in 'real-time' aan de mensen rondom hen. Het wereld wijde web is een heel krachtig medium en tegenwoordig ook meer dan dat. Het wordt een (h)echte gemeenschap! Het hoger aangehaalde voorval bewijst nog maar eens dat onze maatschappij in de kering niet zo slecht is als meestal wordt voorgehouden door sommige duiders en partij-filosofen. De jongeren van de cybergeneratie worden niet noodzakelijk over-individualistische mensen. We stellen vast dat in de 'cyber-communities' een eigentijdse, geactualiseerde organische solidariteit leeft. Die organische solidariteit is vaak het centrale thema van nieuw-rechtse en conservatief-rechtse politieke strekkingen. Maar al te vaak stellen zij de vermeende liberalisering en de individualisering verantwoordelijk voor het falen van de samenleving in haar antwoord op de noden van de burgers. Zij gebruiken of misbruiken de maatschappelijke tendens tot vernieuwing om reactionaire visies te onderbouwen en een terugkeer naar 'vroeger' in te lepelen bij de bevolking. --- Van e-Minded tot Open Minded --- Transponeer deze discussie naar een ander niveau en je kan voorzichtig stellen dat niet een cordon-sanitaire de juiste reactie is op het electorale sukses van rechts-conservatieve partijen. Een constructief antwoord op deze 'ruk naar rechts' zou het volgende kunnen zijn: de opwaardering van nieuwe media, eigentijdse sub-culturen en fenomenen zoals de het Internet. In plaats van bijkomende budgetten vrij te maken voor traditionele sportieve en culturele organisaties moet men misschien de traditionele referentiekaders bijstellen en meer energie pompen in eigentijdse initiatieven! Wij denken hier bijvoorbeeld aan de door Bert Anciaux voorgestelde fiscale aftrekbaarheid van ge�ngageerde jongeren. Zo mogelijk nog hallucinanter is Bert's jongste voorstel tot subsidieerbaarheid van jongeren die met een 'project' hun horizonten wensen te verruimen en deels op kosten van de samenleving op vakantie gaan in het buitenland om aldus ervaring op te doen in andere culturen. Wat ons betreft is dit niet meer dan een duur te betalen maat voor niets, die al snel zal uitmonden in nieuwe vormen van profitariaat.
