laki laki yg seneng muter kaset rusak.. he3x bentar lagi.. kedengeran deh.. tuh tape recorder nya lagi di tabok tabok, karena udah soak..
--- In [email protected], "johny_indon" <johny_indon@...> wrote: > > > > ada juga lelaki yg ditanya "jam berapa" jawabnya "20 euro setelah > diskon plus gratis pasta gigi bekas dan bonus sikat gigi listrik, > tapi ada gps nya lhoo (sambil kedip2 mata)". > > ini ciri2 laki2 apa coba? > > --- In [email protected], "arra_s" <arra_s@> wrote: > > > > > > > > o gitu yah bocoran lelaki nya.. > > pantesan klo perempuan nanya jam bukan nya lgs dijawab.. > > tetapi pasang muka terkesima.. > > ternyata itu 2 detik yg lagi inspeksi.. > > kirain lekaki mikirnya telmi.. > > > > lelaki emang mahluk yg mengagumkan.. > > > > kecuali.. > > lelaki yg ditanya jam berapa.. > > dijawab "cuma satu.." sambil nutupin jam nya.. > > hi3x > > jam cuman satu satunya mau diminta.. gitu mungkin pikirnya.. > > > > ini biasanya lelaki tki yg ngga sukses.. > > > > > > > > --- In [email protected], "johny_indon" <johny_indon@> wrote: > > > > > > thx bocorannya. > > > tapi memang setelan ke-gr-an kaum lelaki 10x lebih tinggi daripada > > > kaum perempuan. blueprint dari pabriknya udah begitu. > > > > > > jadi kalau ada perempuan yg nanya "jam berapa sekarang?" pada > > > seorang lelaki, maka si lelaki biasanya berpikir bahwa > > > si perempuan ngga sekedar membutuhkan informasi ttg waktu. > > > sebelum menjawab si lelaki akan menatap sekilas si penanya, > > > menginspeksi postur tubuhnya selama 2 detik, baru melihat > > > jam tangannya sambil bilang "waktu indonesia barat atau gmt?" > > > (dibuat ber tele2 supaya bisa ngobrol maksudnya). > > > > > > tapi itu hanya berlaku untuk lelaki normal. > > > > > > soalnya di sini ada lelaki yg ditanya "sukses jadi tki ngga?", eh lelaki > > > lainnya yg ngga ditanya langsung sewot. > > > lelaki macem gitu kalo ditanya perempuan "jam berapa sekarang?" > > > akan langsung jawab "jam 1 !!!" dengan ketus sambil ngeloyor > > > menghindari tatapan mata. > > > > > > --- In [email protected], "arra_s" <arra_s@> wrote: > > > > > > > > > > > > hmmm.. > > > > kaum lelaki.. let me tell you about women.. > > > > > > > > setiap kali kamu mengalah kepada perempuan.. > > > > kamu akan mendapatkan perhatiannya.. > > > > > > > > setiap kali kamu memberikan apa yg di maui perempuan.. > > > > kamu akan mendapatkan hatinya.. > > > > > > > > jadi tanpa mengalah atau memberi.. > > > > kamu merasa mendapat perhatian atau hatinya.. > > > > itu cuma rasa ge er doang.. > > > > > > > > he3x > > > > jangan sepet yah.. > > > > ini bocoran tentang perempuan.. > > > > > > > > > > > > --- In [email protected], "pinpinyuliansyah" <pinpinyuliansyah@> > > > > wrote: > > > > > > > > > > Maaf, maaf, saya juga pernah ngalamin duduk berdampingan sama tki > > > > > waktu pulang ke indo. Sama percis ceritanya, pas saya mau duduk, eeee > > > > > udah ada cewek samping jendela mesam mesem sama sayah. .:) > > > > > > > > > > beneeerrer, ! Sayah juga di interview sampai tulang sumsum. > > > > > Beneeeerrr. .! Trus yang bikin nddak enak ati, waktu saya mau mamam > > > > > nasi goreng, dengan reflek doski bantuin pasangin meja lipet sama > > > > > nyiapin sendok garpu yang masih dibungkus plastik dibukain! padahal > > > > > itu cewek penampilannya juga ngota dan ngomongnya lebih bamyak > > > > > nginglish nya dalripada ngindo. > > > > > > > > > > Beneran, rada grogi juga mamam sambil diajak ngobrol sama cewek manis > > > > > yang pasang kuda2 dan sigap melakukan hal2 kecil semisal ngegeserin > > > > > air miniral saat sayah selesai mamam, dan ngegeseren tissue sebelum > > > > > tangan sayah bergerak untuk metaihnya. > > > > > > > > > > Doski kerja di pasar tradisional di seputaran jurong. Ngebantuin > > > > > majikannya. > > > > > > > > > > Mmmm . . . > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > --- In [email protected], "johny_indon" <johny_indon@> wrote: > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > saya juga pernah punya pengalaman unik. > > > > > > kejadiannya awal thn 2000an kalo ga salah. > > > > > > > > > > > > waktu itu dari kuala lumpur ke jakarta. > > > > > > di sebelah ada cewek berparas manis dan berpakaian modis > > > > > > dengan perkiraan umur 25an. > > > > > > cewek kl nih, saya pikir. > > > > > > > > > > > > +"pak cik mau ke jakarte?", tanya dia memecah kesunyian di kabin. > > > > > > -"iya, tapi terus ke bandung", jawab saya. > > > > > > > > > > > > lalu mulailah percakan selanjutnya. > > > > > > logat melayu nya yg diselingi satu dua kata bahasa inggris > > > > > > membuat saya makin yakin kalau dia cewek kl. > > > > > > apalagi pesawat yg kita tumpangi adalah malaysia airlines, > > > > > > maskapai yg waktu itu levelnya masih jauh lebih bergengsi daripada > > > > > > garuda. > > > > > > > > > > > > sampe suatu ketika, 10 menit menjelang mendarat di cengkareng... > > > > > > > > > > > > +"mas, boleh tak di bandara nanti turun bareng?" > > > > > > -"emang kenapa?" > > > > > > +"soalnya petugas bandara suka mintain saya uang" > > > > > > > > > > > > hmmm... saya mulai ngerti ini siti nurhaliza abal2 kayaknya nih. > > > > > > dari pak cik berganti mas, agak mencurigakan nih. > > > > > > > > > > > > langsung aja saya tembak, > > > > > > > > > > > > -"emangnya kamu tki?" > > > > > > +"iya mas, saya kerja udah 8 tahun di malaysia , di pabrik > > > > > > elektronik" > > > > > > > > > > > > ngga heran logat malaysia campur linggisnya begitu kental. > > > > > > > > > > > > -"oo.. aslinya mana?" > > > > > > +"saya dari patrol" > > > > > > > > > > > > jujur aja, waktu itu saya ngga tau where the heck is patrol. > > > > > > belakangan temen saya ngasi tau, kalo itu sekitaran cirebon. > > > > > > saya tanya dia, gimana petugas bandara tau kalo dia tki. > > > > > > soalnya saya liat penampilannya jauh dari norak, wajahnya juga > > > > > > lumayan meng'kota'. ngga ngudik kayak kimhok. > > > > > > > > > > > > dia bilang kalo cewek indo sendirian pulang dari malaysia petugas > > > > > > bandara biasanya langsung mengarahkan si cewek ke gate khusus tki. > > > > > > alesannya mau meriksa dokumen, padahal ujung2nya mau memeras. > > > > > > > > > > > > saya bingung juga, soalnya istri saya ikut jemput ke bandara. > > > > > > bakalan agak susah jelasinnya kalo dia liat saya jalan bareng2 > > > > > > cewek > > > > > > di bandara. > > > > > > apalagi si lady patrol ini minta izin supaya kita gandengan tangan. > > > > > > "biar petugas menyangka kita suami istri mas" katanya sambil > > > > > > cekikikan. > > > > > > > > > > > > saya ngga sempet meng iya kan ataupun menolak permintaan dia. > > > > > > pas mendarat ternyata antrean imigrasi panjang banget. > > > > > > dari situlah saya ambil kesempatan, pindah jalur, dan akhirnya > > > > > > kita bener2 terpisah ngga ketemu lagi. > > > > > > > > > > > > ada perasaan kasihan juga sih membayangkan siti nurhalipatrol > > > > > > bakalan diperas bajingan2 bandara itu. > > > > > > tapi mau gimana lagi, kalo mesti gandengan tangan di depan > > > > > > ratusan pasang mata gitu saya jelas ngga sanggup. > > > > > > > > > > > > > > > > > > --- In [email protected], safin _blanc <pandan.wangi558@> > > > > > > wrote: > > > > > > > > > > > > > > ya betul juga,.. hidup di indonesia, beli beras di > > > > > > > cibeber, gaji lichtenstein .. hehehe.. > > > > > > > .. > > > > > > > .. banyak cerita ttg tkw ini sebenarnya, ada yg menyedihkan, > > > > > > > menggiriskan, > > > > > > > menertawakan, membahagiakan, menyebalkan ... > > > > > > > > > > > > > > di terminal 3, gatenya emirates, biasanya lebih tigapuluhlima > > > > > > > persen > > > > > > > penumpang flight ke indonesia adalah tkw yg pulang kampung.. > > > > > > > sebagian besar > > > > > > > mereka ini memang kampungan banget.. mereka duduk dilantai (nggak > > > > > > > semua > > > > > > > sih), bergerombol didepan pintu masuk supaya bisa naik duluan, > > > > > > > mungkin > > > > > > > begitu mereka pikir.. lucunya, saya lihat ada 2 cewek bule yg > > > > > > > baru turun > > > > > > > dari escalator check-in counter, ngeliat begitu banyaknya > > > > > > > penumpang duduk > > > > > > > dilantai, eh... dia langsung aja cari tempat, duduk juga dilantai > > > > > > > ... > > > > > > > padahal dibelakang masih banyak kursi kosong .. :-) > > > > > > > .. > > > > > > > suatu ketika, saya pake kelas ekonomi.., beda harga return ticket > > > > > > > 1500 an > > > > > > > dollar, lumayan utk beli oleh2 utk anak bini, tetangga, sampai > > > > > > > pengemis di > > > > > > > perempatan lampu merah.. > > > > > > > .. > > > > > > > supaya dpt tempat duduk yg enak, saya pilih aisle seat 48b, > > > > > > > karena disitu > > > > > > > seatnya cuman dua sehingga ruang kaki bisa lebih luas selonjor > > > > > > > agak keluar > > > > > > > tanpa takut ketabrak dish carriage. lagipula, bisa dipakai utk > > > > > > > gerak badan > > > > > > > ringan ngilangin pegel penerbangan yg 8 jam itu.. > > > > > > > .. > > > > > > > .. ternyata, 48a sdh terisi seorang cw, siapa lagi kalo bukan > > > > > > > tkw.. mesam > > > > > > > mesem ngeliat kesaya, saya sampai bingung, apa ada yg salah > > > > > > > dengan baju > > > > > > > saya, ya?.. bpk dari indonesia ya? saya dikejutkan oleh si cw > > > > > > > mesam mesem > > > > > > > itu.. nggak, saya mau ke indonesia, jawab saya.. iyalah pak, saya > > > > > > > tahu bpk > > > > > > > mau ke indonesia, saya juga mau pulang .. katanya .. > > > > > > > maka jadilah proses interview berlanjut, sampai ketulang sumsum > > > > > > > ditanyanya.. untung saya orangnya sabar (ceile..) jadi ya saya > > > > > > > layani orang > > > > > > > sekian kilometer masuk dari jalan pantura indramayu itu.. > > > > > > > karena perjalanan sebelumnya cukup melelahkan (terbang 7 jam > > > > > > > termasuk > > > > > > > sekali ganti pesawat sebelum sampai dubai, tidur malam nggak > > > > > > > sampai 3 jam), > > > > > > > setelah breakfast saya pengen tidur. semua jendela sudah ditutup > > > > > > > supaya > > > > > > > cahaya matahari nggak masuk. saya pasang headset sambil dengerin > > > > > > > bob > > > > > > > marley... no woman no cry... > > > > > > > .. > > > > > > > sebentar-sebentar mata saya yg terpejam jadi terbuka gara2 > > > > > > > jendela dibuka > > > > > > > sama cw mesam mesem disamping saya itu. hal ini berulang lagi, > > > > > > > berulang > > > > > > > lagi setiap selesai satu dua lagu .. > > > > > > > akhirnya saya bangun saja sambil nyolek lengan cw mesam mesem > > > > > > > itu. sampai > > > > > > > mana mbak? tanya saya.. hihihi.. mas bisa saja, mana tahu saya, > > > > > > > diluar > > > > > > > cuman awan doang... jawabnya genit. .. oke mbak, nanti kalo > > > > > > > pesawatnya > > > > > > > goyang2, artinya udah sampe india.. kasih tahu saya ya, saya mau > > > > > > > tidur ... > > > > > > > > > > > > > > salam. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > 2012/8/14 ajeg <ajegilelu@> > > > > > > > > > > > > > > > ** > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > bagi saya sih, paling enak tinggal di indonesia, punya > > > > > > > > > pembantu > > > > > > > > > orang indonesia yg pinter masak, nyetrika, bersih2.. :-). > > > > > > > > > > > > > > > > Betul, yang penting tetep bisa beli beras di... > > > > > > > > > > > > > > > > hehe.. > > > > > > > > > > > > > > > > Cerita-cerita TKW ini layak dikirim sebagai feature. > > > > > > > > > > > > > > > > --- safin _blanc <pandan.wangi558@> wrote: > > > > > > > > > > > > > > > > > .. terimakasih complimentnya, tapi kalau nulis buat kompas > > > > > > > > > takut > > > > > > > > > keenakan lantas jadi wartawan betulan... hehehe.. > > > > > > > > > > > > > > > > > > sebenarnya banyak cerita tentang tki/tkw yg enak didengar, > > > > > > > > > selain > > > > > > > > > juga tentu ada cerita miringnya yg tidak sedap. utk tkw, > > > > > > > > > cerita > > > > > > > > > miring inilah yg sering di blowup seolah semua tkw bernasib > > > > > > > > > sama, > > > > > > > > > diperas, disiksa, diperkosa dan sebagainya. padahal banyak yg > > > > > > > > > baik2 > > > > > > > > > saja dan bahkan diperlakukan seperti bagian dari keluarga > > > > > > > > > majikannya. > > > > > > > > > > > > > > > > > > pernah saya duduk berdampingan dipesawat dengan kepala polisi > > > > > > > > > riyadh. dia ke indonesia bersama dengan istri, empat anak dan > > > > > > > > > ... > > > > > > > > > tkw pembantunya. dia bilang ke indonesia utk berlibur > > > > > > > > > sekalian mau > > > > > > > > > nemuin kapolri minta bantu supaya pembantunya di ijinkan utk > > > > > > > > > ikut > > > > > > > > > dia kembali ke riyadh.. (waktu itu ada ketentuan bhw ijin utk > > > > > > > > > tkw > > > > > > > > > sedang distop).. bayangkan, hanya utk urusan pembantu, seorang > > > > > > > > > kepala polisi (mungkin setingkat kapolda metro, barangkali > > > > > > > > > ya?), > > > > > > > > > dia bersama anak istri naik pesawat kelas bisnis.. kalo > > > > > > > > > return ticket per-orang 2000 dollar saja, tinggal di hotel 2 > > > > > > > > > minggu, makan di resto hadramawt di jalan tambak, jalan2 ke > > > > > > > > > taman > > > > > > > > > safari, ancol, tmii dsb., berapa duit yg musti disediakan? > > > > > > > > > dengan american english yg fasih (empat thn pendidikan polisi > > > > > > > > > di > > > > > > > > > amrik), dia ceritakan juga kekhawatirannya tentang masa depan > > > > > > > > > komunitas arab, khususnya di arab saudi. hampir semua keluarga > > > > > > > > > sekarang mempunya paling tidak seorang pembantu.. rupanya, > > > > > > > > > disana > > > > > > > > > juga berlaku kecemburuan antar tetangga.. kalau tetangga punya > > > > > > > > > mobil baru, kita musti beli juga .. kalau tetangga punya > > > > > > > > > pembantu, > > > > > > > > > kita harus punya juga dong, .. begitu seterusnya.. > > > > > > > > > sebenarnya sama seperti di indonesia kalau kita tinggal di > > > > > > > > > kompleks > > > > > > > > > yg homogen .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > akibatnya tentu saja bisa dibayangkan... ada keluarga yg > > > > > > > > > sebenarnya > > > > > > > > > tidak layak utk membayar pembantu, maksakan diri utk punya > > > > > > > > > juga.. > > > > > > > > > nah, tkw yg sial ikut keluarga yg begini biasanya yg > > > > > > > > > sebagiannya > > > > > > > > > mengalami hal2 yg tdk nyaman .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > ah itu kan cerita nggak enaknya .. tkw dan sebagian tki > > > > > > > > > gajinya > > > > > > > > > berkisar dari 200 ke 300 dollar nett, karena biasanya makan > > > > > > > > > tidur > > > > > > > > > disediakan. siapa yg pinter nabung ya bawa uang meskipun nggak > > > > > > > > > banyak .. ada juga tki yg gajinya lumayan besar, sampai 500 > > > > > > > > > dollar > > > > > > > > > seharinya.. bahkan ada yg 2000 euro perhari.. tentu saja yg > > > > > > > > > begini > > > > > > > > > ini tki yg tidak lewat pjtki.. maksimum gaji tki model gini > > > > > > > > > yg saya > > > > > > > > > dengar adalah 4000 dollar perhari .. boleh percaya, boleh > > > > > > > > > tidak.. > > > > > > > > > :-).. > > > > > > > > > > > > > > > > > > bagi saya sih, paling enak tinggal di indonesia, punya > > > > > > > > > pembantu > > > > > > > > > orang indonesia yg pinter masak, nyetrika, bersih2.. :-). > > > > > > > > > > > > > > > > > > salam .. > > > > > > > > > 2012/8/13 johny_indon <johny_indon@> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > ** > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > very nice story! > > > > > > > > > > 40 rebu dollar atau sekitar 400 juta bukan duit yg sedikit. > > > > > > > > > > si bleki yg pernah jadi tki di arab pasti ngiri setengah > > > > > > > > > > mati. > > > > > > > > > > karena waktu balik ke indo dia cuman bawa korma dan tai > > > > > > > > > > onta. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > btw, soal pemeriksaan di bandara saya pernah ngalami hal yg > > > > > > > > > > rada bikin cemas. > > > > > > > > > > entah kenapa, beberapa kali ransel saya diperiksa melulu > > > > > > > > > > oleh > > > > > > > > > > petugas (tidak selalu, tapi agak sering). > > > > > > > > > > ransel ini harganya cuman 400 rebu, buatan bandung, tapi > > > > > > > > > > kekuatannya setara dgn samsonite yg harganya 2 jutaan. > > > > > > > > > > yg bikin kalo ngga salah grup nya 'eiger' yg di jl > > > > > > > > > > wastukencana. > > > > > > > > > > memang pernah sedikit sobek pada pegangannya karena > > > > > > > > > > overweight, > > > > > > > > > > tapi hebatnya si produsen ransel memberi garansi servis > > > > > > > > > > seumur > > > > > > > > > > hidup. > > > > > > > > > > jadi sobekan kecil itu diperbaiki kembali, gratis. > > > > > > > > > > udah 7 tahun lebih ransel ini saya bawa melanglang buana > > > > > > > > > > ngga > > > > > > > > > > pernah bikin masalah teknis, kecuali masalah non teknis > > > > > > > > > > waktu di > > > > > > > > > > bandara itu. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > waktu itu di bandara florence italy mau ke schiphol. > > > > > > > > > > di depan saya ada ibu2 bule yg marah2 (dari logatnya > > > > > > > > > > kayaknya > > > > > > > > > > orang amerika) karena kopernya dibongkar habis sama petugas. > > > > > > > > > > ternyata gara2nya si emak bule bawa benda berbentuk tabung > > > > > > > > > > agak > > > > > > > > > > gede. > > > > > > > > > > kayaknya itu tabung isinya gambar atau lukisan. > > > > > > > > > > si emak2 bule itu ber kali2 menjelaskan bahwa isi tabung itu > > > > > > > > > > cuman gambar biasa dan dia bilang di semua bandara yg dia > > > > > > > > > > singgahi > > > > > > > > > > ngga pernah diperlakukan kayak gini. > > > > > > > > > > entah karena petugasnya kagak ngarti bhs inggris (spt kita > > > > > > > > > > tau, > > > > > > > > > > di italy, seperti juga perancis, sebagian besar kagak bisa > > > > > > > > > > bhs > > > > > > > > > > inggris) atau memang pemeriksaannya lagi super ketat karena > > > > > > > > > > banyak pencurian lukisan berharga dari florence yg memang > > > > > > > > > > markasnya karya2 leonardo da vinci itu, si emak bule > > > > > > > > > > akhirnya > > > > > > > > > > dibawa masuk ke sebuah ruangan. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > nah pas giliran saya masuk security check, tiba2 si petugas > > > > > > > > > > meminta ransel saya ditaro di sebuah meja pemeriksaan. > > > > > > > > > > dia ngga nanya ini itu, cuman ngambil selembar kertas kecil > > > > > > > > > > berukuran kayak kertas sampel parfum, lalu kertas itu > > > > > > > > > > dioleskan > > > > > > > > > > beberapa kali ke ransel saya. > > > > > > > > > > kemudian kertas itu dimasukkan ke sebuah alat. > > > > > > > > > > dan saat itulah saya cemas luar biasa, saya kuatir jangan2 > > > > > > > > > > itu > > > > > > > > > > alat tiba2 bunyi ngeluarin sirine atau semacamnya, bisa > > > > > > > > > > runyam > > > > > > > > > > nih. > > > > > > > > > > untunglah hasil pemeriksaan 'kertas parfum' itu ngga ada > > > > > > > > > > masalah. > > > > > > > > > > sebelum berlalu saya sempet nanya si petugas, sebenernya itu > > > > > > > > > > kertas detektor apa, apakah narkoba, bom atau apa. > > > > > > > > > > eh si penjul, dia cuman senyum2 aja, ngga jawab samasekali. > > > > > > > > > > pasti gara2nya dia kagak ngarti bahasa inggris seperti > > > > > > > > > > sopir taksi > > > > > > > > > > yg saya pake waktu ke bandara. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > di waktu lainnya, perjalanan dari schiphol ke praha, lagi2 > > > > > > > > > > ransel saya diperiksa intensif sama petugas bandara. > > > > > > > > > > kali ini si londo nanya isi ransel apa aja, saya jawab > > > > > > > > > > isinya laptop dan -seperti anda juga- saya selalu menyimpan > > > > > > > > > > semua barang logam dari arloji, hp, sabuk, dompet, dll ke > > > > > > > > > > ransel > > > > > > > > > > supaya ngga ribet. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > lalu si petugas yg sempet ngintip ransel saya lewat x-ray > > > > > > > > > > nanya "yg tabung kecil 3 biji tripod kan?". > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > aah.. ternyata ini toh biang kerok kenapa ransel saya selalu > > > > > > > > > > jadi masalah. > > > > > > > > > > memang di ransel saya naro tripod kecil yg kakinya berbentuk > > > > > > > > > > tabung terbuat dari alumunium. > > > > > > > > > > dan belakangan saya baru tau kalau "semua barang berbentuk > > > > > > > > > > tabung" > > > > > > > > > > yg muncul di x-ray wajib diperiksa. > > > > > > > > > > jadi masalahnya gara2 benda berbentuk tabung, bukan gara2 > > > > > > > > > > ranselnya buatan bandung. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > btw, itu cerita tkw dari syria layak masuk kompas tuh. > > > > > > > > > > seriously. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > --- safin _blanc <pandan.wangi558@> wrote: > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > seorang perempuan bule yg sdh berumur, berkacamata, > > > > > > > > > > > bersama > > > > > > > > > > > suaminya bolak balik gagal melewati metal detector di > > > > > > > > > > > bandara > > > > > > > > > > > super ketat ini, dubai. hampir menetes air mata si ibu > > > > > > > > > > > karena > > > > > > > > > > > sdh dibukanya semua metal yg melekat dibadannya, sepatu > > > > > > > > > > > sudah > > > > > > > > > > > dilepasnya pula, si detector tetap aja menyalak.. sampai > > > > > > > > > > > akhirnya setelah hampir telanjang sidetector bikinan amrik > > > > > > > > > > > itupun tenang .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > saya yg persis dibelakang perempuan yg sial itu, > > > > > > > > > > > melenggang aja > > > > > > > > > > > lewat metal detector yg bandel itu, dan .. senyap.. > > > > > > > > > > > padahal > > > > > > > > > > > sempat juga ragu mau pindah ke gate sebelah .. perempuan > > > > > > > > > > > arab > > > > > > > > > > > petugas x-ray yg tadinya dipelototin ibu sial tadi, > > > > > > > > > > > tersenyum > > > > > > > > > > > manis kesaya sambil berkata, welcomeback to dubai sir.. > > > > > > > > > > > eh, > > > > > > > > > > > rupanya dia sudah hafal sosok saya..:-).. hello, ma'am, > > > > > > > > > > > thank > > > > > > > > > > > you so much.. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > di dubai, begitu keluar pesawat saya biasa sudah masukkan > > > > > > > > > > > semua > > > > > > > > > > > metal ke travel bag, arloji, ikat pinggang, pulpen.. > > > > > > > > > > > sepatu > > > > > > > > > > > juga jangan pake yg kulit, apalagi safety shoes yg ada > > > > > > > > > > > toe cap > > > > > > > > > > > logamnya, pake aja sepatu olahraga sekalian utk maen > > > > > > > > > > > tennis > > > > > > > > > > > dimana saja saya nyangkut..:-).. baju juga harus yg metal > > > > > > > > > > > free, > > > > > > > > > > > celana panjang utk travelling chinos yg kantongnya enam > > > > > > > > > > > biji > > > > > > > > > > > utk paspor dan macam2 coklat camilan, lalu sweater wajib > > > > > > > > > > > hadiah > > > > > > > > > > > anak saya dari jepang, simple dan enak dipakai, dan yg > > > > > > > > > > > paling > > > > > > > > > > > penting, aman. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > di terminal 2, terminal fly dubai, saya disambut oleh > > > > > > > > > > > sekelompok > > > > > > > > > > > perempuan yg kebingungan, yg ternyata kemudian mereka > > > > > > > > > > > adalah > > > > > > > > > > > para tkw yg mau pulang ke indonesia. paspor beberapa > > > > > > > > > > > diantaranya expired, sehingga transfer desk officer tidak > > > > > > > > > > > bersedia utk memberikan boarding pass penerbangan > > > > > > > > > > > selanjutnya. > > > > > > > > > > > saya yg punya waktu banyak lantas menenangkan perempuan2 > > > > > > > > > > > itu > > > > > > > > > > > dan kemudian menemui transfer desk officer yg mayoritas > > > > > > > > > > > philipines itu dan mengajukan beberapa argumen yg cukup > > > > > > > > > > > alot sebelum akhirnya mereka setuju juga.. setelah beres, > > > > > > > > > > > semua > > > > > > > > > > > naik transfer bus ke terminal 1 dan 3, dimana saya > > > > > > > > > > > melompat > > > > > > > > > > > turun diterminal 1 karena waktu berbuka sudah telat 3 jam, > > > > > > > > > > > perut saya sudah keruyukan minta diisi.. dan disitu saya > > > > > > > > > > > tahu > > > > > > > > > > > ada restoran thailand yg saya suka seafood nya.. udangnya > > > > > > > > > > > besar- > > > > > > > > > > > besar, banyak dan spicy.. mmm nyam-nyam setelah hampir > > > > > > > > > > > sebulan > > > > > > > > > > > nggak nyentuh masakan asia.., serasa udah dekat halaman > > > > > > > > > > > rumah .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > ..selesai makan saya lihat hotel voucher saya, dan.. ah > > > > > > > > > > > ternyata > > > > > > > > > > > diterminal 3, kenapa nggak minta diterminal ini saja ya? > > > > > > > > > > > .. > > > > > > > > > > > sambil menggerutu dalam hati saya berjalan ke terminal 3 > > > > > > > > > > > yg > > > > > > > > > > > "untung"nya cuma 2,3 km.. dari ujung satu ke ujung yg > > > > > > > > > > > lain ... > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > .. pak, tolong pak.. saya dikejutkan oleh suara > > > > > > > > > > > perempuan.. > > > > > > > > > > > ternyata salah seorang dari tkw tadi.. ya, ada apa lagi? > > > > > > > > > > > tanya > > > > > > > > > > > saya.. bapak yg bantu saya tadi, kan?.. pak, saya mau > > > > > > > > > > > beli hp, > > > > > > > > > > > tolong bantu saya, .. oh, gitu .. kenapa nggak beli di > > > > > > > > > > > indonesia saja, lebih murah.. > > > > > > > > > > > nggak pak, saya mau beliin anak saya, iphone 4s, di > > > > > > > > > > > indonesia > > > > > > > > > > > belum ada.. ah, masak iya, ya udah mari saya bantu .. maka > > > > > > > > > > > singkatnya, jadilah si tkw beli hp seharga hampir delapan > > > > > > > > > > > ratus > > > > > > > > > > > dollar itu,.. hp saya saja nggak sampai duaratus, yg > > > > > > > > > > > penting > > > > > > > > > > > fungsinya utk nelpon terpenuhi .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > - pak, sebentar saya mau ketoilet, mau ambil uang . > > > > > > > > > > > + kenapa nggak disini saja? > > > > > > > > > > > - malu pak, uangnya saya simpan di sini .. katanya sambil > > > > > > > > > > > nunjuk > > > > > > > > > > > kedadanya, .. oh .. > > > > > > > > > > > + ya udah sana, cepat ya .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > setelah semua beres, si tkw yg kemudian memperkenalkan > > > > > > > > > > > namanya, > > > > > > > > > > > aminah, mengajak saya makan.. saya menolaknya dengan > > > > > > > > > > > halus, > > > > > > > > > > > tapi dia insist utk membalas bantuan saya, katanya.. > > > > > > > > > > > melihat > > > > > > > > > > > kesungguhannya saya kasihan lalu mengiyakan dengan > > > > > > > > > > > catatan saya > > > > > > > > > > > mau snack saja sama es teh .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > - bpk kerja dimana?.. + saya bekerja di afrika, bagaimana > > > > > > > > > > > kamu?.. > > > > > > > > > > > - saya kerja di alip, suriah .. (maksudnya aleppo, syria) > > > > > > > > > > > + wah, itu kan tempat lagi seru tembak2an, bagaimana kamu > > > > > > > > > > > bisa > > > > > > > > > > > lolos? > > > > > > > > > > > - ya memang seru pak, rumah majikan saya sudah bolong2 > > > > > > > > > > > ditembakin .. > > > > > > > > > > > + lalu? > > > > > > > > > > > - akhirnya majikan saya suruh saya pulang pak. tadinya > > > > > > > > > > > malah > > > > > > > > > > > mereka menahan saya. kontrak awalnya sih cuma 2 thn, tapi > > > > > > > > > > > ditahan terus sampai 6 thn, sampai paspor saya mati. > > > > > > > > > > > tadinya > > > > > > > > > > > mau diperpanjang di kedutaan, tapi karena situasi jadinya > > > > > > > > > > > nggak > > > > > > > > > > > bisa, saya nekat saja pulang.. > > > > > > > > > > > + bagaimana di airport aleppo, apa nggak dipersulit .. > > > > > > > > > > > - nggak pak, mereka sudah pada maklum keadaan memang > > > > > > > > > > > gawat .. > > > > > > > > > > > + bgmn perjalanan dari rumah ke airport? > > > > > > > > > > > - saya jalan kaki pak, kebetulan rumah majikan saya nggak > > > > > > > > > > > jauh > > > > > > > > > > > dari airport .. > > > > > > > > > > > + ketemu sama pemberontak? > > > > > > > > > > > - ketemu pak, tapi mereka baik2 saja, saya malah > > > > > > > > > > > diberitahu > > > > > > > > > > > jalan yang aman .. eh, omong2 bpk kerja sebagai apa? > > > > > > > > > > > sopir? > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > hampir tersedak saya mendengar pertanyaannya, tapi utk > > > > > > > > > > > lancarnya saya jawab saja, saya memang sopir, hehehe .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > + menurut kamu, perang di suriah itu siapa lawan siapa? > > > > > > > > > > > - wah, itu kata majikan saya perangnya amerika lawan > > > > > > > > > > > russia > > > > > > > > > > > pak. orang russia membantu pemerintah yg sah, amerika, > > > > > > > > > > > israel, > > > > > > > > > > > turki, membantu pemberontak.. mereka kirim senjata, > > > > > > > > > > > amunisi, > > > > > > > > > > > dan perbekalan lain utk pemberontak2 itu .. > > > > > > > > > > > + o.. gitu... lalu, majikanmu memihak yg mana? > > > > > > > > > > > - majikan saya orangnya baik sekali pak. dia pedagang > > > > > > > > > > > besar di > > > > > > > > > > > suriah, banyak usahanya, kaya sekali. tapi tidak memihak > > > > > > > > > > > mana2, > > > > > > > > > > > cuma istighfar saja menyesali keadaan yg bikin usahanya > > > > > > > > > > > jadi > > > > > > > > > > > macet. tapi uangnya banyak sekali, jadi dia tenang saja.. > > > > > > > > > > > + kok bisa tenang rumahnya ditembakin? > > > > > > > > > > > - ya pak, memang dinding luar sudah bolong, tapi didalam > > > > > > > > > > > dia > > > > > > > > > > > punya ruang besar yg dindingnya tebal sekali hampir > > > > > > > > > > > semeter > > > > > > > > > > > tebalnya.. kami semua berkumpul didalam ruang itu yg > > > > > > > > > > > disekat-sekat .. memang berantakan, tapi kami aman > > > > > > > > > > > didalamnya .. > > > > > > > > > > > + jadi kamu pulang bawa gaji mu selama 6 thn? > > > > > > > > > > > - ya pak, dibayar tunai dalam dollar.. malah ditambah. > > > > > > > > > > > tadinya > > > > > > > > > > > 300 dollar sebulan, dia tambah jadi 500 dollar. enam tahun > > > > > > > > > > > kerja dia bayar saya tunai ditambah bonus, jadi hampir 40 > > > > > > > > > > > ribu > > > > > > > > > > > dollar ... > > > > > > > > > > > + wah banyak juga uang mu. hati-hati ya, di jakarta kamu > > > > > > > > > > > jangan > > > > > > > > > > > bilang2 orang kamu bawa uang sebanyak itu .. > > > > > > > > > > > - beres, pak.. eh, di afrika sopir dibayar berapa, pak? > > > > > > > > > > > - hahaha, sopir mana digaji besar? masih besar gaji kamu > > > > > > > > > > > .. kamu > > > > > > > > > > > sungguh beruntung .. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > hidungnya kembang kempis saya puji begitu, biarlah.. saya > > > > > > > > > > > senang bikin orang senang, apalagi dalam keadaan seperti > > > > > > > > > > > itu, > > > > > > > > > > > lolos dari maut.. > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > + oke, aminah. saya berterimakasih sudah kamu traktir > > > > > > > > > > > makan > > > > > > > > > > > minum.. > > > > > > > > > > > ini sungguh peristiwa luar biasa bagi saya, ditraktir tkw > > > > > > > > > > > yg > > > > > > > > > > > baru lepas dari bahaya.. seharusnya saya yg traktir kamu, > > > > > > > > > > > biar > > > > > > > > > > > gaji saya kecil, saya tetap laki2, kan? .. > > > > > > > > > > > - saya yg berterimakasih kepada bpk, bpk sdh tolong saya > > > > > > > > > > > dan > > > > > > > > > > > kawan2, traktir ini kan nggak ada artinya, pak.. saya > > > > > > > > > > > masih > > > > > > > > > > > berhutang pada bapak.. > > > > > > > > > > > + ah jangan begitu, saya ikhlas membantu. mudah2an kamu > > > > > > > > > > > selamat > > > > > > > > > > > sampai kerumah dan ketemu dengan keluargamu, suami dan > > > > > > > > > > > anakmu .. > > > > > > > > > > > - suami saya sudah meninggal pak, dia dulu kerja di korea, > > > > > > > > > > > badannya > > > > > > > > > > > tidak kuat, sakit, pulang dalam keadaan sakit dan tidak > > > > > > > > > > > lama > > > > > > > > > > > kemudian dia meninggal, itulah sebabnya saya jadi tkw.. > > > > > > > > > > > anak > > > > > > > > > > > saya satu, > > > > > > > > > > > sekarang sudah semester dua kuliah di bandung .. bpk mau > > > > > > > > > > > kemana? > > > > > > > > > > > + saya mau istirahat diatas sana .. maaf tentang suamimu, > > > > > > > > > > > ya.. > > > > > > > > > > > - nggak apa2 pak itu sudah lama terjadi.. tapi diatas > > > > > > > > > > > sana kan > > > > > > > > > > > lounge utk kelas bisnis, pak? > > > > > > > > > > > + nggak, saya nggak ke lounge, tapi saya punya tempat > > > > > > > > > > > sembunyi > > > > > > > > > > > yg kecil tapi tenang utk tidur .. mau ikut? > > > > > > > > > > > - terimakasih pak, saya mau bersama teman2 lain, sampai > > > > > > > > > > > ketemu > > > > > > > > > > > besok .. > > > > > > > > > > > ... > > > > > > > > > > > kamipun berpisah, aminah bergabung dengan kawan2nya, saya > > > > > > > > > > > naik > > > > > > > > > > > lift ketempat biasa, tempat sembunyi yg kecil tapi tenang > > > > > > > > > > > utk > > > > > > > > > > > tidur, sound proof.. mandi dengan shower air hangat, sikat > > > > > > > > > > > gigi, pakai baju tidur hangat, makan buah yg disediakan, > > > > > > > > > > > minum > > > > > > > > > > > teh hangat terus tidur diranjang empuk yg teramat bersih > > > > > > > > > > > utk > > > > > > > > > > > seorang sopir.. kamar seharga hampir tigaratus dollar > > > > > > > > > > > cuma utk > > > > > > > > > > > tidur yg nggak sampai empat jam.. > > > > > > > > > > > zzzzzzz.... > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > [Non-text portions of this message have been removed] > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > [Non-text portions of this message have been removed] > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > ------------------------------------ Post message: [email protected] Subscribe : [email protected] Unsubscribe : [email protected] List owner : [email protected] Homepage : http://proletar.8m.com/Yahoo! Groups Links <*> To visit your group on the web, go to: http://groups.yahoo.com/group/proletar/ <*> Your email settings: Individual Email | Traditional <*> To change settings online go to: http://groups.yahoo.com/group/proletar/join (Yahoo! ID required) <*> To change settings via email: [email protected] [email protected] <*> To unsubscribe from this group, send an email to: [email protected] <*> Your use of Yahoo! Groups is subject to: http://docs.yahoo.com/info/terms/
