Dizdarevećeva postojanost u <http://www.glas-javnosti.co.yu/pismo/10095/dizdareveceva-postojanost-u-srbomrznji> srbomržnji
Glas javnosti je objavio, kao feljton, u pet nastavaka, odlomke iz uspomena Nijaza Dizdarevića, istaknutog muslimanskog prvaka iz Bosne i Hercegovine, u Titovoj i eri njegovih nastavljača. Dizdarević, uz ostalo, piše: „Kosovo je bilo svojevrsno žarište krize u Jugoslaviji. U toj pokrajini situacija se stalno pogoršavala. Narušeni su bili međunacionalni odnosi između većinskog albanskog i manjinskog srpskog i crnogorskog stanovništva. Došlo je čak i do nacionalno rascjepa u Savezu komunista Kosova: partijska organizacija u naselju Kosovo Polje, nastanjenom Srbima i Crnogorcima, otcijepila se od pokrajinske organizacije i pretvorila u paralelni partijsko-politički centar, uz punu podršku rukovodstva Srbije. Proces iseljavanja Srba i Crnogoraca, koji je trajao više godina, nastavio se. Miloševićevo rukovodstvo je koristilo i tradicionalnu osjetljivost Srba prema Kosovu i počelo je manipulisati položajem i iseljavanjem u radikalizaciji nacionalnih strasti u Srbiji i među Srbima u cijeloj zemlji. Uz podsticaje iz Beograda i srpski i crnogorski nacionalisti su pojačavali svoju agresivnu aktivnost i na Kosovu i sa Kosova prema drugim krajevima(...). Na mig iz Miloševićevog kruga, na Kosovu je formiran Odbor za proteste i solidarnost sa kosmetskim Srbima i Crnogorcima, u kome su bili ekstremni srpski i crnogorski nacionalnosti“. Sve ove Dizdarevićeve tvrdnje izrečene su na osnovu ekstremne srbomržnje, odnosno, sa pozicije velikomuslimanske ostrašćenosti. Dizdarevićeva doktrina liči, kao jaje jajetu, na sadržaj basne „Vuk i jagnje“; krvožedni vuk okrivljuje jagnje za mućenje vode da bi imao motiv da ga rastrgne i pojede. A Nijaz Dizdarević zasipa strašnom mržnjom kosmetske Srbe („Srbe i Crnogorce“ kako je u vremenu Titovog rasrbljivanja Crnogoraca formulisano, što je bila besmislica, kao što bi bila i formulacije „Nemci i Prusi“), - nad kojima albanski šovinisti sprovode genocid u cilju ostvarenja etnički čistog Kosova, odnosno Kosova i Metohije bez Srba. Kosmetske Srbe Albanci proteruju, a Dizdarević proklinje kosmetske Srbe što protestuju po Srbiji i Crnoj Gori protiv svog nepodnošljivog položaja na Kosmetu. Ali, Nijaz Dizdarević nije izustio ni najblažu kritiku albanske vlasti na Kosmetu, koja vrši zločin genocida nad kosmetskim Srbima. Podsećam čitaoce Glasa javnosti na najelementarnije istorijske činjenice o Kosovu i Metohiji („Kosovo“ je albanski naziv za Kosovo i Metohiju). Sve do prve seobe Srba 1690. na Kosmetu gotovo nije bilo Albanaca. Tada je srpski patrijarh Arsenije Treći Crnojević poveo ogroman broj kosmetskih Srba u izbeglištvo iz bojazni od turskih odmazdi zbog srpskog učešća u ratovima Evropljana protiv Turske. Na imanja izbeglih Srba divlje se doseljavaju Albanci iz Albanije, koje su Turci pretvorili u ekstremne islamiste. Tada je počeo turkofilski albanski genocid nad kosmetskim Srbima, koji je trajao sve do 1912. kad su srbijanska i crnogorska vojska oslobodile Staru Srbiju (Kosovo i Metohija) od turskog ropstva. Albanski genocid nad kosmetskim Srbima nastavljen je u toku dva svetska rata (1916-1918, 1941-1945), a zatim 1966. kad je Tito, poslije Brionskog plenuma CK SKJ, svu vlast na Kosmetu dao Albancima, koju oni neprestano imaju sve do danas - osim 1989. do 1999. godine. Batrić Jovanović Beograd http://www.glas-javnosti.co.yu/
