VAART-bericht van: "Christian Janszn." <[EMAIL PROTECTED]> Krokodillentranen over Vrachtindicator(V.I.)
Ik heb met stijgende verbazing gelezen hoe enige gerenommeerde bevrachters, of in ieder geval alom bekende bevrachters, zich *on the record* uitlaten over Vrachtindicator. Het begint wellicht bij hun te knellen dat de ouderwetse schipper(met de pet in de hand) professioneel en geïnformeerd is geraakt en geworden. We hebben er meer dan 100-jaar en de onverwachte ontwikkeling van het Internet voor nodig gehad; maar eindelijk hebben bevrachters en zij die bevrachtworden nu eindelijk een level-playing-field bereikt, voor zover het recente ontwikkelingen in de vrachtprijzen betreft. Het mag als alom bekend worden verondersteld dat bevrachters, als goede concullegas onderling sinds jaar en dag informatie uitwisselen. Er zijn namelijk voldoende *feestjes* en *gelegenheden* waar deze incrowd elkaar keer op keer treft. Sinds een paar maanden merk ik dat de feestelijke sfeer op deze gelegenheden onder de heren bevrachters echter niet meer zo feestelijk is. Eind januari heb ik nog persoonlijk kunnen zien en horen, hoe(met een beetje drank in de man) een bevrachter verhaal ging halen bij zijn concullega omdat de huurprijs van al zijn schepen in jaarcontract onverwacht +15% waren gegaan. Ik moest in mijzelf toch een beetje grinniken om deze schaamteloze vertoning. In ieder geval werkt de concurrentie op de *echte* vrije markt tegenwoordig steeds beter en beter. Een andere conclusie als deze kan ik niet trekken. Het is aan alles te merken dat het verlies van de (eind-)regie door de bevrachters, nog niet helemaal een emotionele plek bij deze beroepsgroep heeft gevonden. Het sterkste argument om juist voor een onderzoek van vrachtindicator te pleiten, is de archaïsche gezagsverhoudingen van bevrachters naar *hun* schippers. Gelukkig is dit steeds meer een nostalgisch iets. Ik heb echt het gevoel dat de kaartenhuizen op dit moment in elkaar aan het storten zijn. Een (EU)Mededingingsonderzoek zal eerder de nagel aan de doodskist van de bevrachters zijn, dan dat de organisator + deelnemers van V.I. enige reprimande hoeven te vrezen. De V.I. is volgens velen juist een marker dat de vrije markt economie inde droge lading vaart juist gezond en sterk is. Wellicht dat er op termijn ook een Tank-V.I., Beunschip-V.I. en/of Container-V.I., etc., etc. te verwachten is? Van mij is zelfs een clausule dat een schipper zijn vracht niet zal publiceren op VI nog wel te accepteren. In ieder geval ken ik enkele schipper-eigenaren, die guitig beginnen te grinniken als ik hierover begin te praten in het gangboord. Ik heb begrepen dat het gangbare tarief voor geheimhouding ongeveer 1,20 per ton, per reis; of 0,30 per ton, per dag(in de daghuur) is. En elke schipper die nog steeds *zijn* bevrachter gerieft door zijn geheimhouding gratis weg te geven, die heeft het nog steeds niet begrepen. Er zal nog heel lang binnenvaart in heel Europa plaatsvinden, nadat alle bevrachters eventueel zakelijk het loodje gelegd hebben. Dergelijke diensten zijn immers ook anders te organiseren. Echter andersom zal een bevrachter altijd afhankelijk zijn van bereidwillige schippers. Een bevrachter die dit niet wil inzien moet, met zijn ladingpakketten maar op Rdam C.S. gaan staan en elke vertrekkende trein richting Duitsland gaan aflopen; om aan de conducteur te vragen om zijn pakketjes mee te willen nemen richting Duitsland. Ik wens deze arme ziel veel succes. Wellicht dat ze op (voorheen) perron 0 nog een kopje warme koffie hebben voor deze spreekwoordelijke stakker. Twee punten, die mij omtrent dit onderwerp nog dwarszitten zijn: 1. De wat vreemde rol die Dhr. Seine zichzelf en zijn organisatie toedicht in de citaten in de Schuttevaer van deze week. Ik neem aan dat ook hij alleen als hoofddoel heeft om maximaal de kooltjes uit het vuur te slepen voor de schippers die bij zijn organisatie/coöperatie zijn aangesloten. Of kan het zijn dat hij wil verhullen dat de lopende contracten achteraf onvoldoende de belangen dienen van de vervoerders(schippers), voor wiens gerief zijn organisatie is opgericht(?). 2. De laakbare opmerkingen van een bevrachter van het oude stempel, vorige week hier op het Vaart!Forum. De geest die oprees uit zijn opmerkingen was toch wel; dat hij(en alleen hij) het als zijn Godgegeven recht zag om te beslissen welke schipper door een gulden per ton meer tot nieuwbouw zou hebben kunnen komen; en welke dus ook niet. Wie vroeger in de oude situatie niet wou slikken, die moest maar stikken. Of soms letterlijk bijna verhongeren, terwijl zijn (scheeps-)naam prijkte op de onderlinge zwarte lijst van de toen nog immer joviaal lachende bevrachters. Gelukkig zorgen tools als V.I. ervoor dat deze onwelriekende situatie vrijwel zeker definitief iets voor de geschiedenisboeken gaat worden. Achteraf blijkt dat de binnenlandse E.V. en Noord-/Zuidlijst niet altijd en alleen rozengeur en maneschijn heeft geleverd voor de betrokken schippers. De opleving nu in de moderne vrachtvaart heeft qua timing volgens mij niet voor niets plaatsgevonden enkele jaren na de afschaffing van de E.V.. Maar bedenk wel dat zeker in de eerste ±35 jaar na de invoering in 1933 van de EV; dit systeem met kop en schouders wenselijker was dan hetgeen wat gemeengoed was voor 1933. En daarbij hebben genoeg schippers en vele bevrachters alleen maar plezier gehad van de E.V.; Je hebt immers eerst een bord nodig dat werkt, voordat je kunt beginnen om achter het bord te kunnen gaan bevrachten/varen!! :-/ Met Vriendelijke Groet, Christian Janszn. [Schipper/opstapper Gr.Vb.II] PS: U snapt dat hier een schipperszoon spreekt die geboren is omstreeks de beroemde periode in 1975; in een warm nest, met een niet weg te schrobben nestgeur van ONS-signatuur. * Is er nog handel in gebruikte schepen? www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [EMAIL PROTECTED] met tekst: unsubscribe VAART-L
