VAART-bericht van: "Dirk van der Meulen / VAART!" <[email protected]>

[ Doorgestuurd op verzoek van een schipperse die niet met naam of scheepsnaam wil worden genoemd. ]

==================================================

Hoe menselijk kun je zijn?

Letterlijk en figuurlijk viel onze visite en werd aangevallen!

Je ligt opzij bij een schip in een haven in Rotterdam. Geen begroeting kwam er 
van de buren in die twee dagen dat wij daar lagen. Op zich geen punt! Wij zagen 
dat er een loopbrug hing, van hun roef naar de wal toe.

Afgelopen zaterdag hadden wij een afspraak met een zakenrelatie, iemand die totaal geen verstand van de scheepvaart en zijn regels heeft. Ik zag hem aankomen. Door mijn tijdelijke handicap (twee gebroken ribben en zwaar beschadigde borstspieren) kon ik niet zo snel van boord om hem te begeleiden. Voor ik het wist liep hij op de loopbrug van de buurman en viel. Ik zag hem klem zitten tussen de roef en de loopbrug (die tussen schip en wal schreef hing) en schreeuwde om hulp, vlakbij een deuropening en een raam. Ondanks mijn eigen pijn bevrijdde ik hem uit zijn benarde positie. Er lag een plas bloed op het gangboord van de buurman. Samen met mijn matroos (die inmiddels arriveerde vanwege vreemde geluiden) legden wij de loopbrug op het gangboord en hielpen deze mijnheer. Hij moest naar een ziekenhuis. Het zag er niet goed uit. Mijn man bracht hem naar de eerste hulp. Ondertussen werd er aan mij gevraagd of ik de gegevens van het betreffende schip kon ophalen. Ik werd niet zo goed ontvangen door de buurvrouw. Dus zij was aan boord, in haar woning. Twee uren later kwam mijn man terug. Het viel nog mee, er moest wel gehecht worden maar geen gebroken been. Alleen een zwaar gekneusd been en een gekneusde ribbenkast. Ondanks dat de buurman en de buurvrouw ons zagen ons, toonden ze totaal geen belangstelling. ’s Middags zag ik onze kennis weer terug. Hij ging zijn fiets ophalen. Dus ging ik naar hem toe om te vragen hoe het ging. Hij wilde graag met de buurman spreken. Dus ging mijn man hem vragen. Het gesprek tussen mijn man en de buurman vond plaats aan bakboordkant en de buurvrouw verscheen in de deuropening aan stuurboordkant van hun schip.
Tussen onze kennis, de buurvrouw en mij ging het vrij rustig tot ik 
uitgescholden werd. Dat viel in het verkeerde keelgat bij onze kennis. Hij zei 
tegen haar: 'OK, speelt U het op deze toer, het gaat u geld kosten’

Toen heeft de buurvrouw haar echtgenoot geroepen. In een flits zagen wij de 
buurman op zijn sokken aan de wal springen en gelijk ging hij onze kennis 
slaan. Er werd flink gevochten. Ondertussen probeerden mijn man en ik hun te 
kalmeren. Wat een attractie voor de andere buren! Puur zinloos 
geweld!!!!!!!!!!!!!!!!

Later gingen beiden hun eigen weg. Ondanks dat onze kennis een flinke man is 
had hij echt pijn. Het leek ons verstand om ons schip op een andere plek neer 
te leggen. Tijdens deze manoeuvre schold de buurman tegen ons. Maar wij gaven 
er geen kik op. Hij bedreigde ons ook...

Het is moeilijk te bevatten dat in de scheepvaartwereld (nota bene: een dorpje) 
zoiets gebeurt...
Waarom? Wat schieten wij er mee op?
Wij denken dat onze zakenrelatie er een rare smaak van de binnenvaart aan over 
heeft gehouden. Je bezoekt iemand en dan wordt je zo toegetakeld...


* Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L


Antwoord per e-mail aan