On Tue, 18 Dec 2001, Staszek Wawrykiewicz wrote:
> Problem z życia wzięty: publikacje po angielsku składane w Polsce
> i z częstym cytowaniem polskich nazw/nazwisk. Ze względu na wygodę
> notacyjną i jakość fontów, składanie fontami PL (i podobnymi
> spolonizowanymi) mile widziane. A więc:
>
> %& --translate-file=il2-pl
> \documentclass{xxee}
> \usepackage{polski}
> \selecthyphenation{english}
>
> Problem w tym, że stałe napisy są spolonizowane. polski.sty udostępnia
> tylko \selecthyphenation{english}, który tylko przełącza dzielenie wyrazów,
> choć informacji o tym trzeba się nieźle naszukać, a powinna być
> w podstawowym README :-((.
>
> Pytania naiwne:
> 1. czy lepiej
> \usepackage[english]{babel}
> \usepackage{polski}
> \selectlanguage{english}
>
> 2. czy standardowy LaTeX i manipulacje z
> \usepackage[OT4]{fontenc}
>
Ja bym dał właśnie
5&--translate-file=il2-pl
(będzie wygodnie pisać) oraz
\usepackage[OT4]{fontenc}
(będą ładne literki)
a reszta to standardowy LaTeX. Gdyby wchodziło w grę chwilowe
przełączanie się na polskie reguły przenoszenia, to oczywiście też w
taki sposób, (o ile w stndardowy format wbudujemy polsie wzorce
przenoszenia). Użycie polski.sty raczej nieuzasadnione (w moim
przekonaniu), choć akurat
przy pisaniu polskich nazwisk chętnie użylibyśmy \dywiz (tę
konkretną definicję, także inne, można sobie po prostu skopiować) to
skoro tekst
jest ogólnie rzecz biorąc angielski to \dywiz by tam się dziwnie
prezentował.
Pozdrawiam,
Paweł
)
)
> Pozdrawiam,
>
> --
> Staszek Wawrykiewicz
> email: [EMAIL PROTECTED]
>
