At 09:15 AM 5/9/01 +0200, you wrote:
>"Andrzej da Lancia" <[EMAIL PROTECTED]> wrote:
>
>
>: prawicowosc nie ma nic wspolnego z kultura,
>
>To jest Pan poglad. Wedle mnie prawica od lewicy rozni sie m. in. wlasnie
>kultura osobista. Oczywiscie nikt nie jest aniolkiem i kazdemu moze sie cos
>wypsnac. Ale powinno to byc rzadkim zjawiskiem, a nie norma.
>
>: a polski jezyk bywa siarczysty,jak kogos parzy
>: to trza zatkac uszki, Szanowny Paniczu,
>
>Drogi Panie, moze Pan chamstwo i wulgranosc nazywac siarczystoscia - to jest
>typowa dla lewicy nowomowa. Ja znam stare okreslenia, i eufemizmy sa zbedne.
>Jezeli komus brakuje kultury lub znajomosci jezyka polskiego, to na
>lewicowych listach moze sobie uzywac do woli - jego prawo. Ale niech nie
>stroi sie w piorka prawicowosci.
>
>Janek
>
>
Panie Janku
w przyklejaniu nalepek jest Pan niezly,
natomiast ze zrozumieniem niektorych pojec,
wg mnie, troche na bakier,
i choc nie odmawiam Panu kultury
to pozwole sobie na przeslanie kilku stosownych
tutaj definicji (z Encyklopedii 'Wiem'),
mam nadzieje ze sie przydadza,
swoja droga bylo by jednak lepiej dla Pana
przeczytanie kilku ksiazek o pieniadzach i lichwie,
bo tam ma Pan znacznie wieksze braki
Andrzej
Eufemizm, wyraz lub zwrot zastępujący inne wyrażenia, m.in. z powodu ich
drastyczności lub dosadności, łagodzących wymowę danego stwierdzenia...
------------
Kultura (z łaciny cultura – uprawa, kształcenie), całokształt materialnego
i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm
współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje
dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura
dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem
cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny
sztuki, nauki, moralności, funkcjonujących w postaci np. dzieł
artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak:
prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp.
Kultura odnosi się do poszczególnych sfer życia społecznego, np.
kultura polityczna, kultura prawna, kultura pracy, kultura życia
codziennego. Pojęcie kultura ma długą tradycję. W starożytności termin ten
używany był początkowo w znaczeniu “uprawy roli”, Cyceron (103–43 p.n.e.)
używał tego pojęcia, nazywając filozofię cultura animi – “uprawa umysłu”.
Później kultura oznaczała kształcenie, doskonalenie czynności i tworów
działalności ludzkiej. W XVIII w. pojęcie kultuiry odnoszono do umysłowego
życia człowieka oraz do rozwoju sztuki i wiedzy. W XIX w. posługiwano się
zamiennie terminem kultura i cywilizacja.
W XX w. rozpowszechniło się pojmowanie kultury jako systemu wartości,
norm i ideałów w przeciwieństwie do cywilizacji traktowanej jako zespół
procesów
i osiągnięć materialnych. Obecnie kulturę pojmuje się szeroko, tj. zarówno
jako normy, wartości i wzory zachowań, jak i efekty oraz procesy tworzenia
dóbr naukowych, artystycznych czy techniczno-cywilizacyjnych.
-----------------------
Kultura języka (łacińskie cultura – uprawa, pielęgnowanie, kształtowanie),
termin wieloznaczny; znak przywiązania do ojczystego języka, duma i
szacunek dla tradycji, historii języka; stopień praktycznych umiejętności
poprawnego używania języka w mowie i piśmie; znajomość teoretyczna
gramatycznych norm, systemu, tendencji rozwojowych języka, zwalczanie
błędów językowych itp.; działalność zmierzająca do udoskonalenia
języka, rozwijania umiejętności posługiwania się nim w sposób poprawny i
sprawny, ustalanie zakresu współczesnej normy, propagowanie jej wśród
użytkowników języka; troska o piękno języka: czystość, estetykę, wrażliwość.
------------------------
Kultura masowa, zjawisko socjolgiczne; termin wprowadziła A. Kłoskowska
(Kultura masowa. Krytyka i obrona); w znaczeniu ogólnym – pojęcie odnoszące
się do zjawisk sztuki i rozrywki, realizowanych przez rozpowszechnianie
identycznych przekazów za pomocą technicznych środków umożliwiających ich
odbiór w b. szerokim zakresie, przez zróżnicowaną publiczność odbiorców
kultury.
W znaczeniu szczegółowym – imitacja kultury “wysokiej” i ludowej,
znak unifikacji kultury, schematyzacji, standaryzacji, ilości kosztem
jakości (wielkonakładowa prasa, popularyzacja amerykańskiej produkcji
filmowej i telewizyjnej, tania książka, komercjalne rozgłośnie radiowe).
Jako fenomen kultury obecny już w XIX w. równolegle z ideą
“społeczeństwa masowego”, “komunikacji społecznej” i “środkami masowego
przekazu” jako kompleks zjawisk komercyjnych: wzorów, norm, praktyk,
przedmiotów typowych dla kultury zindustrializowanego i zurbanizowanego
społeczeństwa.
W Polsce pojawił się w l. 60. XX w., główną rolę odegrała telewizja
kreująca politykę kulturalną, organizację kultury i akceptację różnych form
masowej rozrywki. W l. 80. i 90. utożsamia się kulturę masową z odmianą
kultury popularnej.
------------------------
Kultura żywego słowa, nauka dykcji, interpretacji głosowej wygłaszanego
tekstu (np. poetyckiego, przemówienia, wykładu, orędzia, wystąpienia w
radio i TV); sposób przekazywania myśli i emocji: precyzji, słyszalności,
giętkości, frazowania, przejrzystości, sugestywności, melodyjności słowa
mówionego.
Wyróżniamy 3 aspekty rozumienia i wartości kultury żywego słowa:
sprawność techniczną, walory ekspresyjno-estetyczne brzmieniowej warstwy
wypowiedzi, walory impresywne (skuteczność i sugestywność wypowiedzi) w
myśl opinii Cycerona, że największe zadanie mówcy polega na pobudzeniu serc
ludzkich do wzruszeń pozytywnych, wyrażających istotę człowieczeństwa.
Kształcenie kultury żywego słowa jest elementem kultury języka
każdego człowieka, potrzebą starannego formułowania myśli.
--------------------------
"Feel the power and the glory of the 'hate'!"
