I The *Bhavani Ashtakam* is a beautiful 8th-century Sanskrit hymn
composed by Adi Shankaracharya. It is an intense prayer of total surrender,
where the devotee acknowledges their human flaws and hardships, ultimately
pleading with the Divine Mother Bhavani (a form of Goddess Durga) to be
their sole protector and refuge. The profound meaning of the eight stanzas
can be summarized in this continuous prose adaptation:
- *Stanza 1 (Worldly Detachment):* O Bhavani! I do not have a home,
wealth, friends, a wife, children, servants, or relatives. I lack
knowledge, wealth, and the ability to work. Therefore, you are my only
refuge, you are my only refuge.
- *Stanza 2 (Overcoming Human Flaws):* I am drowning in the ocean of
worldly delusions and sorrow. I am bound by greed, overwhelmed by
attachment, and constantly aging. O Goddess, only you are my ultimate
refuge.
- *Stanza 3 (A Plea for Grace):* O Mother! I do not know how to practice
Yoga, nor do I know how to offer gifts, perform rituals, or chant hymns. I
lack any form of spiritual discipline. Therefore, you are my only refuge.
- *Stanza 4 (Forgiveness):* I do not know how to practice charity,
austerities, devotion, or wisdom. I lack auspicious qualities and virtuous
actions. Therefore, O Bhavani, you are my only refuge.
- *Stanza 5 (Removal of Sins):* O Mother! Whatever good or bad deeds I
commit, whatever sins accumulate, and all the diverse sorrows that afflict
my mind—protect me from them. Therefore, you are my only refuge.
- *Stanza 6 (Complete Surrender):* I know nothing of Brahma, Vishnu,
Shiva, Indra, the Sun, the Moon, or any other deity. I know only You, the
Divine Mother, who grants ultimate salvation. Therefore, you are my only
refuge.
- *Stanza 7 (Protection in Danger):* O Protector! Shield me always when
I am amidst arguments, in deep depression, making mistakes, traveling
abroad, surrounded by fire and water, on high mountains, facing my enemies,
or lost in a deep forest. You are my only refuge.
- *Stanza 8 (The Ultimate Deliverer):* O Bhavani! When I am orphaned,
impoverished, afflicted by disease and old age, completely exhausted, or
trapped in dire adversity—I cry out to You. You alone are my guide, you
alone are my only refuge.
II B G 10 20 to 10 41
Bg. 10.20 aham ātmā guḍākeśa sarva-bhūtāśaya-sthitaḥ
aham ādiś ca madhyaṁ ca bhūtānām anta eva ca
20 I am the Super soul, O Arjuna, seated in the hearts of all living
entities.
I am the beginning,
the middle and
the end of all beings.***
21 Of the Ādityas I am Viṣṇu,
of lights I am the radiant sun,
of the Maruts I am Marīci,
and among the stars I am the moon.
22 Of the Vedas I am the Sāma Veda;
of the demigods I am Indra,
the king of heaven;
of the senses I am the mind;
and in living beings I am the living force [consciousness].
23 Of all the Rudras I am Lord Śiva,
of the Yakṣas and Rākṣasas I am the Lord of wealth [Kuvera],
of the Vasus I am fire [Agni],
and of mountains I am Meru.
24 Of priests, O Arjuna, know Me to be the chief, Brhaspati.
Of generals I am Kartikeya,
and of bodies of water I am the ocean.
25 Of the great sages I am Bhṛgu;
of vibrations I am the transcendental oṁ.
Of sacrifices I am the chanting of the holy names [japa],
and of immovable things I am the Himālayas.
Bhagavad Gita 10.26 Amongst trees I am the peepal tree (sacred fig tree);
of the celestial sages I am Narad.
Amongst the gandharvas I am Chitrath,
and amongst the siddhas I am sage Kapil.
Bhagavad Gita 10.27 Amongst horses know Me to be Ucchaihshrava,
begotten from the churning of the ocean of nectar.
I am Airavata amongst all lordly elephants, and the king amongst humans.
Bhagavad Gita 10.28 I am the Vajra (thunderbolt) amongst weapons
and Kamadhenu amongst the cows.
I am Kaamdev, the god of love, amongst all causes for procreation;
and amongst serpents, I am Vasuki.
Bhagavad Gita 10.29 Amongst the snakes I am Anant;
amongst aquatics I am Varun.
Amongst the departed ancestors I am Aryama;
amongst dispensers of law I am Yamraj, the lord of death.
Bhagavad Gita 10.30 I am Prahlad amongst the demons;
amongst all that controls I am time.
Know me to be the lion amongst animals,
and Garud amongst the birds.
Bhagavad Gita 10.31 Amongst purifiers, I am the wind,
and amongst wielders of weapons, I am Lord Ram.
Of water creatures, I am the crocodile,
and of flowing rivers, I am the Ganges.
Bhagavad Gita 10.32 O Arjun, know Me to be the beginning, middle, and end
of all creation***.
Amongst sciences I am the science of spirituality, and in debates I am the
logical conclusion.
Bhagavad Gita 10.33 I am the beginning “A” amongst all letters;
I am the dual word in grammatical compounds.
I am the endless Time, and amongst creators I am Brahma.
Bhagavad Gita 10.34 I am the all-devouring death,
and I am the origin of those things that are yet to be.
Amongst feminine qualities I am fame, prosperity, fine speech, memory,
intelligence, courage, and forgiveness.
Bhagavad Gita 10.35 Amongst the hymns in the Samaveda know me to be the
Brihatsama;
amongst poetic meters I am the Gayatri.
Of the twelve months of the Hindu calendar I am Margashirsha,
and of seasons I am spring, which brings forth flowers.
Bhagavad Gita 10.36 I am the gambling of the cheats
and the splendor of the splendid. I am the victory of the victorious,
the resolve of the resolute,
and the virtue of the virtuous.
Bhagavad Gita 10.37 Amongst the descendants of Vrishni, I am Krishna,
and amongst the Pandavas I am Arjun.
Know me to be Ved Vyas amongst the sages,
and Shukracharya amongst the great thinkers.
Bhagavad Gita 10.38 I am just punishment amongst means of preventing
lawlessness,
and proper conduct amongst those who seek victory.
Amongst secrets I am silence,
and in the wise I am their wisdom.
Bhagavad Gita 10.39 I am the generating seed of all living beings, O
Arjun.
No creature moving or non-moving can exist without Me
.[72
attributions]
Bhagavad Gita 10.40 There is no end to My divine manifestations, O
conqueror of enemies*. What I have declared to you is a mere sample of My
infinite glories. *Bhagavad Gita 10.41 Whatever you see as beautiful,
glorious, or powerful, know it to spring from but a spark of My splendor. K
RAJARAM IRS 3526
---------- Forwarded message ---------
From: Chittanandam V R <[email protected]>
Date: Sat, 23 May 2026 at 06:37
Subject: Fwd: Sivan Nataraja Paththu
To:
*நடராஜ பத்து *
*சிறுமணவை நிரஞ்சீஸ்வரர் - முனுசாமி முதலியார்*
புராதன நிரஞ்சீஸ்வரர் கோயில் சிதிலமடைந்து புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. சில
கல்வெட்டுகள் சிற்பங்கள் உள்ளன. யாரவது ஒரு நாகசாமி இதெல்லாம் படித்து
அர்த்தம் சொல்வாரா? கல்வெட்டுகள் தமிழ் நாட்டில் நிறைய இருக்கின்றன. யாராவது
இது விஷயமாக படித்தவர்கள் அதையெல்லாம் அந்தந்த கோவில்களில் இந்த கால தமிழில்
எழுதி வைக்கக் கூடாதா? பொறுப்பு யாருக்காவது இருக்கிறதா?
இது வரை நடராஜ பத்து ரசித்தவர்களே முடிந்தால் இனி நேரே சென்று நிரஞ்சீஸ்வரர்
தரிசனம் பெறுங்கள். எனக்கு அதிர்ஷ்டம் இருந்தது. நான் சென்ற அன்று மாலை
ஆலயத்தில் எவருமே இல்லை. பொறுப்புள்ள ஒருவர் என்னையே உள்ளே சென்று கற்பூர
ஹாரத்தி காட்ட அனுமதித்தார். நிரஞ்சிஸ்வரரை அம்பாளை அருகே நின்று ஸ்லோகம்
சொல்லி கற்பூர ஹாரத்தி காட்ட எனக்கு ஒரு பாக்யம் கிடைத்தது. நான் நடராஜ பத்து
எழுதி எல்லோருக்கும் என்னால் முடிந்தவரை அதை பரப்பியதாலா?
ஒரு விஷயம் நான் அறிந்தவரையில் பல சிவன் கோவில்களில் இப்போதெல்லாம் நடராஜ
பத்து பாடுகிறார்கள் என்பது மனதுக்கு இனிய விஷயம்.
ஒரு காலத்தில் கூவம், தக்கோலம் போன்ற ஸ்தலங்களைப்போல இன்றும் இருக்கும்
பழமையும் பெருமையும் வாய்ந்த சிவாலயங்களில் இதுவும் ஒன்று. காலப்போக்கில்
எத்தனையோ சிதிலமான கோவில்களில் இதுவும் ஒன்றாகி உள்ளூர் மக்களால் மீண்டும்
புனருத்தாரணம் செய்யப்பட்டு ஒரு சிறு கோவிலாக இன்றுள்ளது. கோவிலை ஒட்டி
புஷ்கரணி. கோவிலை விட மூன்று மடங்கு பெரியது. எல்லோரும் ஒருமுறையாவது
நிரஞ்சீஸ்வரரை சென்று அங்கே அமர்ந்து ஒரு ஐந்து நிமிஷம் நடராஜ பத்து
படியுங்கள், பாடுங்கள். மனதுக்கு கிடைக்கும் நிம்மதியை என்னால் எப்படி
விவரித்து எழுத முடியும் ?.
முதல் பாடல்:
*மண்ணாதி பூதமொடு விண்ணாதி அண்டம் நீ, மறை நான்கின் அடிமுடியும் நீ,*
*மதியும் நீ, ரவியும் நீ, புனலும் நீ, அனலும் நீ, மண்டலம் இரண்டேழும் நீ,*
*பெண்ணும் நீ, ஆணும் நீ, பல்லுயிர்க்குயிரும் நீ, பிறவும் நீ, ஒருவன் நீயே,*
*பேதாதி பேதம் நீ, பாதாதி கேசம் நீ, பெற்ற தாய் தந்தை நீயே,*
*பொன்னும் நீ, பொருளும் நீ, இருளும் நீ, ஒளியும் நீ, போதிக்க வந்த குரு நீ,*
*புகழொணா கிரகங்கள் ஒன்பதும் நீ, இந்த புவனங்கள் பெற்றவனும் நீ,*
*எண்ணரிய ஜீவகோடிகள் ஈன்ற அப்பனே, என் குறைகள் யார்க்கு உரைப்பேன்?*
*ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனையீன்ற தில்லைவாழ் நடராஜனே!*
நீ ஒருவனே ஆதி யோகி. பெயரற்றவன். பெற்றோரற்றவன். யோகத்தின் உரு. மௌனத்தில்
எல்லாமே பேசினவன். ஆதிமனிதன் அறிந்த முதல் ஆதி யோகி. ஒன்றா இரண்டா எவ்வளவோ
ஆயிரம் ஆண்டுகள் முன்பே ஞானத்தின் கரை கண்டவன். பனி மலையில் அக்னியாக
ஒளிர்பவன். கைலாசமலையைப் பார்க்கிறேன். எங்கும் பனி வெண்ணிறமாக
போர்த்தியிருக்க பொன்னார் மேனியாக, அதன் கண்ணைப் பறிக்கும் பொன்னிற கலசம்.
யார் கொடுத்த, அடித்த நிறமோ வர்ணமோ? வேறு யார் நீயே தான் . அசைவற்ற நீயே அகில
அண்ட பகிரண்டத்தின் அசைவுக்கு காரணம்.
ஒரு முறை கோயம்பத்தூர் போனவன் நண்பர் ஒருவர் அழைத்துப்போய் காட்டியதால்
உன்னைக் கண்டு பிரமித்தேன். 112 ஆதி உயரம். ஆழ்ந்த அமைதியான முகத்தில் ஞான
ஒளியா ? தலையில் சூடிய சந்திரஒளியா. கங்கை அலையலையாக அளகபாரத்தில் பெருகி
மடிந்து வடிந்து கீழே உருள்கிறாளா? பின்னால் நீல, கருநீல, வெள்ளிங்கிரி
மலைகள். வடக்கே நீ இருக்கும் கைலாஸத்தின் நிழலா அடையாளமா இது?
ஞானம் வேண்டிய முனிவர்களுக்கு அசையாமல் மௌனமாக கல்லால மரத்தின் கீழே மௌனமாகவே
உபதேசம் செய்ய உன்னால் மட்டுமே முடியும்!
நான் போன நேரம் மதியம் பன்னிரண்டு மணி உச்சி வெயில். அது தெரியவேயில்லை
எனக்கு. பன்னீர் தெளிப்பது போல் பிசு பிசுவென்று குளிர் காற்றில் உடல்
நனைக்கும் மழைத் துளிகள் நின்று போய் விட்டது. உன்னை சுற்றி வலம் வந்தேன்.
பக்க வாட்டில் உன் சிரம், பின்னால் சென்றால் தெரியும் சதுரம் சதுரமாக இரும்பு
தகடுகள் சூட்டில் பற்றவைத்து ஓட்டபட்டு (welding ) கரும் சாயம் தீட்டப்பட்டவை.
மோட்டார் கார்களை நிறுத்தி வைக்க ஒரு இடம். அதை கடந்து சற்று முன்னே
நகர்ந்தால் உன்னை நெருங்க முடிகிறது.
கரிய உருவில் மார்பளவு உயரத்தில் மலை அடிவாரத்திலே, சற்றே தலை நிமிர்த்தி
வானத்தை நோக்கி யோகத்தில் கண்மூடி, கருநாகம் உன் சிரத்தருகே படம் எடுத்து
''நீயும் என்னைப் படம் எடு'' என்றது. கூட வந்தவர் உயர்ந்த பதவியில் ஒய்வு
பெற்ற ஒரு அதிகாரி. அவர் வீட்டில் தான் தங்கி இருந்தேன். என்னையும் உன்னையும்
அவர் தான் படம் எடுத்தார்.
உன்னோடு நானும் படமானேன். பெயரளவில் தான் நீயும் நானும் சிவன். நீ எங்கேயும்
உள்ளவன். நான் எங்கே என்று எனக்கே தெரியாதவன்!.
அசைவற்ற நீயே ஆடலரசனுமாக இருக்கிறாயே. நடராஜா.உன்னைப் பற்றி பத்து அருமையான
பாடல்களை ஒருவர் பாடியிருக்கிறார். அவை ''நடராஜ பத்து ''என்று என் மனத்தை
கொள்ளை கொண்டு விட்டனவே. ஒன்று ஒன்றாக சொல்கிறேனே. எழுதும்போதே மனத்தைப் போல்
கையும் இனிக்கிறதே.
ஒவ்வொரு பாடலின் கடைசி வரி, பாசத்தை கொட்டுகிறதே. நெஞ்சை விட்டு
நீங்கவில்லையே! என்ன நேர்த்தி! எளிமை! ''ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனையீன்ற
தில்லைவாழ் நடராஜனே'' எப்படி முனுசாமி முதலியாரால் இவ்வளவு பிரகாசமாக
எளிமையாக அர்த்தம் பொதிந்த தமிழ் எழுத முடிந்தது. எனக்கு வரவில்லையே. எப்படி
வரும். அவர் ஞானி, நான் அஞ்ஞானி.
எண்ணற்ற பக்தர்கள் சிவனை வணங்கி வாழ்த்தி பாடியுள்ளனர் என்பது தெரியுமல்லவா.
அவர்களின் சில
பாடல்களை நாம் என்றும் மறவாமல் நம் மனதில் இருத்தி, நிறுத்தி, சுவைத்து,
பாடுகிறோமே அதற்கு என்ன காரணம்?
தமிழை அழகாக எழுதுவதின் மூலம் பக்தி உணர்வைக் கொண்டு வர முடியுமா? எளிதாக
எழுதினாலும் என்றும் அப்படியே நெஞ்சில் ஒட்டிக்கொள்ளும் எழுத்துக்கு வலிமை
உண்டே!
சிலர் தனக்கு வேண்டியதை பணிவோடு கேட்பார்கள். சிலர் உரிமையோடு அதட்டிக்
கேட்பார்கள். ரெண்டும் சிவனுக்கு பிடிக்கும். இதில் ரெண்டாம் வகையில் அமைந்த
ஒரு பாட்டுத் தொகுப்பு. ருசியை நீங்களே படித்து அனுபவியுங்கள். நான் எதற்கு
விளக்க வேண்டும் அதுவே தானாகவே அருமையாக புரிகிறதே!
*நங்கநல்லூர் சிவன் கிருஷ்ணன்*
**********************************************************
*சித்தானந்தம் *
--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups
"Thatha_Patty" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email
to [email protected].
To view this discussion visit
https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CAL5XZoqnP_4O4XwRhoq1Q7W9%2BoevOieCz0wX2uxyKXvs6GUQBg%40mail.gmail.com.
