1. Ceuk beja, Empu teh hiji kaahlian nu geus kauji, biasana kecap empu 
dilarapkeun kana pagawean ngulik logam. Dua minggu kaliwat kadatangan hiji 
jalma perceka, da sapopoena mah jadi dokter, ngan ngakuna aya turunan empu. 
Inyana datang ka kuring susuganan aya buku ngeunaan kujang, hanjakal buku ieu 
teh euweuh. Ceuk inyana, kujang geus jadi lambang Jawa Barat, kujang geus jadi 
sabiwir hiji, geus jadi pakarang karuhun Sunda, naha bet bukuna euweuh...?
Tidinya mimitina terus ngobrol uplek, nya nu diobrolkeun perkara empu tea. Nu 
katoong ku inyana empu nu kungsi aya di Tatar Sunda nyaeta Empu Anjani, malah 
ceuk harewos nu katampa ku dirina, kungsi boga "dapur" di sabudeureun Lembang, 
di suku gunung Tangkuba Parahu, tah ku Empu Anjani ieu sigana Kujang dijieun.
Kuring nanya naha empu anu sakualitas empu baheula ayeuna aya keneh...?, 
dijawab ku inyana aya keneh. Di sa Indonesia, teu leuwih ti 25 jalma, ti mimiti 
Aceh tug nepi ka Lombok. Di Jakarta aya 3 jalma, di Jabar cenah ngan saurang.
Tina ieu obrolan intina manghanjakalkeun ku can aya buku ngeunaan kujang, aya 
ge artikel nu ngan sapotong-sapotong.
Sababaraha poe ti harita kuring kontak jeung balad nu ngajar di UPI, pedah ieu 
balad teh rada loba koleksi kujangna, jeung deuih rada nyaho kasang tukangna, 
tujuanana mah mapanas sangkan nyieun buku ngeunaan kujang, bukuna ulah analisis 
teuing da sumber bejana can kapanggih tapi cukup deskriptif we.
Sigana buku teh rek ditataharkeun, rek dimimitian ngumpulkeun bahan heula.
Kukituna upami aya baraya di Kusnet, anu gaduh kujang buhun, cing disuhunkeun 
rido galihna masihan fotona, kalawan dilengkepan ku seratan sajarahna, timana 
kengingna, kumaha kasang tukangna, dianggo naon sareng kumaha ngarumatna. 
Tangtos dilebetkeun janten kontributor.

2. Geus sababaraha minggu kuring ngagebugan kulit tangkal saeh, hayangna mah 
hayang bisa nyieun daluang, kertas jieunan sorangan, bisa jadi art paper 
kaasupna.
Kataji kana hal ieu teh pedah we daluang sok disebut-sebut jadi hiji media 
pikeun nulis naskah kuno.
Kuring ngalap elmu nyieun kertas saeh teh ti Kang Tedy Permadi, malah kuring 
dibahanan pibakaleunana, atuh dibere deuih alat pameupeuhna. Sababaraha poe teh 
kakara meunang tujuh lambar ukuran A4, eta ge asa can ngarasa sugema da masih 
keneh kandel, can ipis nyempring rata, tapi ari sareretan mah geus alus, malah 
barudak STSI anu ulin ka imah rada muji....heu heu....alus cenah,....sigana 
nyebut alus teh pedah can ningali nu leuwih alus.
Barade yeuh...kertas saeh....!!

3. Tadi peuting kuring neruskeun hanca , geus aya kana dua rebu entry mah, 
carana nurutan Eringha. Unggal kecap nu aya dina buku nu dibaca diasupkeun 
sabage entry, terus tarjamahkeun kana basa Indonesia lengkep jeung conto 
kalimah.
Tadi peuting teh manggih kecap paalus-alus, nyungcung, diala, munuu, dirapalan, 
na da magol can manggih basa Indonesiana.
Paalus-alus aya dina kalimah "Jaman ngaji kakara resep nyunyuhun Quran, 
paalus-alus tutunjuk, nyere atawa harupat" (tina buku Keur Kuring di Bandung)
nyungcung, dirapalan, aya dina kalimah  "nu matak aya babasan ka bale 
nyungcung, ngadon dirapalan, akad nikah di imah tacan ilahar" (Keur Kuring di 
Bandung)
diala dina kalimah "dina waktuna diala laukna, dikemput ku wide bungbun teh, 
dipageuhanana kana talutug" (Keur Kuring di Bandung)
ala-diala-ngala aya kesan kudu dicokot tina habitatna, lamun diterjamahkeun 
kana diambil, atuh diambil mah bisa tina piring, tina ayakan jste eta mah lain 
diala tapi dicokot.
lain deui lamun dina kecap "diala buahna" bisa diterjamahkeun kana dipetik 
buahnya, ari ngala aya harti sejen, upamana dina kalimah "eta budak teh ngala 
ka indung", harti ngala didieu nyaeta mirip atawa seperti.
Kitu deui naon atuh basa Indonesiana ari munuu..?
Behna mah nu tadina aya pangrasa kana basa Sunda geus taram-taram kitu deui 
kana basa Indonesia, buktina boloho keneh....!!

MSasmita
genah geus pangsiun mah, jadi loba kahayang, ngan ku loba kahayang hiji ge 
euweuh nu jadi.




Kirim email ke