VAART-bericht van: "Jos Meijer" <[EMAIL PROTECTED]>
>Stuurstoel van 3600 euro lijkt mij geen status eerder normaal, gemiddelde >kraanmachinist of vrachtwagenchauffeur heb er ook een. >Je moet er een hele tijd inzitten. Ik had een echte zwaardvis van 1800 gulden. Kado gehad van een visserman uit Scheveningen die tegen de baas had gezegd "Dat ding gaat eraf of ik gaat eraf. Je wor als je stilleg in de haven nog zeeziek in dat ding.." (dient in plat haags te worden uitgesproken). In ruil gaf ik een bureaustoel die ik als oudijzer kocht voor 2 kwartjes de kilo dus ik achtte mezelf spekkoper. Het tegendeel bleek het geval. De stoel (pas een paar maanden oud) maakte inderdaad nogal wat slagzij als je teveel naar een kant leunde. Maar ach, zoveel komen we niet op zee. Hij begon echter al snel spontaan te desintegreren. Allerhande meer en minder essentieele kunstof onderdelen braken de een na de ander af tot ik uiteindelijk plots 30 cm omlaag stortte toen een borgpen uit z'n plastic houder brak. De nutteloze zaken liet ik, en de onmisbare verving ik door allerlei knutsels van metaal. Maar ook de zitting begon na een tijdje poedervormig kunststofschuim te verliezen en het gebroken plastic kapje aan de zijkant gaf een gemeen scherp stuk metaal bloot waar menig kledingstuk op sneuvelde. Eigenlijk zat het ding al vanaf dag een zo rot dat je er al snel pijn in de rug van kreeg. Het lijkt er dus op dat mijn wel eens eerder geponeerde stelling dat een goede verkoopbabbel beter verkoopt als een goed produkt in de vaart weer werd bevestigd. Terwijl je toch zou verwachten dat een stoel van 1800 gulden, een bedrag waar ik toen toch zeker een dag of 4,5 ons schip volledig bemand ter bechikking aan een klant moest stellen wel het hoogst bereikbare op gebied van zitcomfort en duurzaamheid moest zijn. Om over een stoel van 3600 euri maar niet te reppen. De volgende stoel kochten we bij Office Center. Tenslotte zijn ook kantoormensen de hele dag aan hun stoel gekluisterd en de ARBO is best vals tegen werkgevers die niet zorgen dat dat op een gezonde manier gebeurt. En, bovenal, hier werkt de wet van de grote getallen. Als de fabrikant van 4.000.000 kantoorstoelen kun je nu eenmaal wat meer aan research besteden als wanneer je 200 stuurstoelen per jaar maakt. Maar de belangrijkste research heb ik zelf gedaan. Ik heb een gratis kopje koffie genomen en ben langdurig in alle stoelen gaan zitten. Uiteindelijk viel de keus op een exemplaar van wel 137 euro (een van de duurste). Ik heb de poot van de zwaardvis van een busje voorzien waar de (standaard conische) poot van de nieuwe stoel inpaste en voila. Achteraf toch nog niet goed, want mijn mede stuurman klaagt steen en been dat het ding niet lekker zit. Die mag dus de volgende gaan uitkiezen. De visserman, waar dit verhaal mee begon, vertelde mij overigens dat de enige goeie stoelen autostoelen uit de duurdere klasse auto's zijn, liefst Volvo, dus die hadden ze op de sloop gehaald, wat hoeklijnen eronder gelast en hij was dik tevreden. Ook alweer logisch want ook voor mensen die de hele dag in hun (dure) auto rondrijden wordt serieus aan reseach gedaan om dat zonder al te veel rugklachten te laten gebeuren. Helaas heb ik voor een dergelijk bakbeest geen plaats, en bovendien zit je toch nauwelijks met een spits in Frankrijk. >Spits past in frankrijk ook maar net in de sluis dus wat maakt dat uit. >Of moeten ze daar met van die engelse narrowbootjes gaan varen. * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [EMAIL PROTECTED] met tekst: unsubscribe VAART-L
