VAART-bericht van: careljan <[email protected]> On Wed, 2009-11-18 at 08:14 +0100, henriette wrote:
> Zoals de situatie nu is, is gewoon een eindstadium van een systeem. In > de markt is te weinig aanbod, het materiaal is daardoor onverkoopbaar, > niemand wil instappen en niemand kan eruit. Volgens mij zit het > cruciale verschil in het systeem erin dat je met opleiding in de markt > gelooft en zonder opleiding een oplossing probeert te zoeken. > > Dat iedereen met opleiding eindeloos het verminderde aantal > realistische vaardagen in de kostprijs doorberekent, terwijl er > onbeperkt tonnage toegevoegd wordt of doordat het ladingpakket > aanzienlijk krimpt blijkt in de praktijk dus ook niet te werken. > Natuurlijk stapt een nadenkend persoon alleen in een markt (=voegt capaciteit toe) als hij een denkt dat hij in die markt kans maakt op een gezonde exploitatie. Dat betekent ofwel een verwacht capaciteitstekort, ofwel bij gelijkblijvende vervoersvraag een concurrerende positie omdat hij iets beter, goedkoper of unieks kan waardoor de vraag voor zijn bedrijf blijvend is. Kan hij iets 'goedkoper' bij gelijkblijvende vraag dan gaat dat ten koste van een of meer anderen die duurder blijven. Let wel, ik heb het hier niet over de prijs die ze rekenen, maar de kostprijs van hun bedrijf, zonder dat er technisch verlies wordt gemaakt door in te teren op reserves. Verwacht hij een stijgende vraag dan is er ook voor de rest geen vuiltje aan de lucht. Ik meen af en toe gelzen te hebben dat er al jaren voor dreigende overcapaciteit werd gewaarschuwd. Misschien is er dan toch wat capaciteit gebouwd op basis van emotie in plaats van op basis van verstand. Alleen al het gezeur dat je niet mag sparen van de belastingdienst. Natuurlijk mag dat wel. Niemand is verplicht winst te investeren in extra capaciteit. Maar ja, de buurman doet het ook. Kennelijk liet de emotie om zo weinig mogelijk belasting te willen betalen de schippers besluiten dat er niet werd gespaard toen dat kon. Als je als onderneming bij het eerste zuchtje tegenwind het water aan de lippen staat waardoor je besluit je product weg te geven, met nog geld toe ook, dan verdien je niet beter. Er zijn (ook hier) nog steeds ondernemers die het wel snappen. Die maken hun touwen niet los onder een fatsoenlijke prijs. Die laten zich niet gek maken door de buurman, maar denken zelf na. Ik vind het wel grappig dat je praat over een systeem. Ik zou het eerder chaos willen noemen. Er is weinig systematisch in de binnenvaart, anders dan dat er in een te groot deel van de binnenvaart systematisch op basis van emotie in plaats van op basis van de ratio wordt gehandeld. Hoe zeggen de Engelsen dat ook al weer? 'there ain't no cure for stupidity'. Groet, CJ * Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
