VAART-bericht van: "Johan van Weel" <[email protected]>
Beste Vaarters, Het gebeuren bij st.Goar kwam voor velen niet als een echte verrassing. Ieder die ooit met een smal schip heeft gevaren of lading met een hoog zwaartepunt heeft gehad kent de verschijnselen: Bij een scherpe bocht helt het schip naar de buitenbocht. Ter plaatse is het erg diep: ongeveer 20 meter en een paar honderd meter hoger niet meer dan Pegel Kaub +150 dus de stroomsnelheid neemt sterk af. En de snelheid van het schip(door het water) neemt dan sterk toe dus het effect van de roeruitslag wordt x maal sterker en dus de draaisnelheid navenant. Corrigeert de roerganger de roeruitslag om de draaisnelheid te verminderen geeft hij ter plaatse BB roer en daarmee versterkt hij de factoren die de slagzij veroorzaken met het bekende gevolg.=20 Als hij daarbij ook nog het toerental verhoogt wordt het nog erger. Misschien waren de ballasttanks niet volledig leeg en wat water in de dubbele bodem en de kans op ellende is maximaal. Echt leeg krijg je het nooit, een paar centimeter blijft er altijd in. Zoals velen weten sleet ik mijn leven op een smal schip en de laatste jaren hadden we heel vaak zware transformatoren met hoog zwaartepunt. Dus bij de Betteck moest de snelheid minimaal zijn en echt de bocht in sturen en de motor stationair, zo ver mogelijk Stuurboord houden en liever met de kopschroef uit de bocht komen dan met veel vermogen en roeruitslag naar de midden komen. Die kopschroef hebben we nooit nodig gehad. Die transformatoren werden steeds hoger en smaller om olie te sparen waarmee de transformatoren gekoeld moesten worden. Omdat het draagvlak steeds kleiner werd en smaller moesten er balken onder om de belasting per vierkante meter te beperken. Maar balken eronder3D zwaartepunt omhoog. De Reina had een overhangende kop en kont dus een betere aanvangsstabiliteit, bij slagzij ging je dus aan de beneden kant meer winnen dan je aan de bovenkant verloor. Net zoals een zolderbak, het zelfde principe. Als je jarenlang met hetzelfde schip vaart denk je het te kennen maar ik kwam toch eens voor een echte verrassing: Kom ik met een volle lading ijzer van Birsfelden naar Venlo en Born. Draai ik het Maas-Waal kanaal in, voor stroom, en verwacht scheef te gaan naar Stuurboord, het was redelijk hoog water. Wie schets mijn verbazing toen het schip scheef ging naar Bakboord! Het lage zwaartepunt van het ijzer lag zo laag dat het beneden het megacenter lag. Het was niet veel, maar onverwacht. Achteraf begreep ik het wel, het ijzer lag uitgevloerd maar slechts drie lagen dik. Dus echt onderin. Maar zoals Hein reeds opmerkte: er zijn altijd meerdere oorzaken, het is een combinatie. Misschien een beetje teveel haast of het niet herkennen van het risico? Want als je weet wat er kan gebeuren ben je voorzichtiger. Goede Vaart; Johan * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
