SpitsenVAART!-bericht van "Yannick" <[email protected]> Hoi Anneke en Ester,
Je reis van je leven zal deze wel niet zijn, maar wel één om te onthouden. Leuke collums om te lezen trouwens, maar wij gunnen jullie deze misére niet. Je kan ze nog eens gaan bundelen en ermee naar een uitgever gaan. Hoe is het verder met Anneke? Kan je nog een beetje eten en drinken en is ben je al weer van de schrik bekomen? Het water is namelijk ook nog zo koud. Als het even meezit komen we jullie misschien nog tegen. Wij moeten naar Reims. Ik ben gistervoor het eerst in de lift bij strepy thieu geweest. Heel bijzonder. Het gaat jullie goed. Wie weet tot ziens, Groet Reinder en Karin > SpitsenVAART!-bericht van "Esther de Blank" <[email protected]> > > Kan het nog erger? Hebt vertrouwen in de VNF! Om vijf uur komen we boven > sluis 9 van kanaal Abbécourt. We stoten in een grote plaat ijs maar naderen > de automatische sluis terwijl de boven deuren openen. De linker blokkeert. > Met een stevige stoot gas stuur ik de kop van het schip naar de linker > sluismuur om An de gelegenheid te geven het ijs achter de deur weg te > trekken, want de automaat valt niet en pan. Als de kop van de Avalon 50 cm > van de muur is stapt An over. We weten nog altijd niet wat er toen precies > gebeurde. Maar An verdwijnt rechtstandig tussen wal en schip maar is ook > merkwaardig snel terug aan boord. Ik loop naar voren en An naar achter voor > droge kleren. Ik peuter aan het ijs maar de deur gaat niet verder open. De > telefoon op de sluis werkt niet. De mobiele telefoon van de depaneur staat > uit. De tunnel antwoord op kanaal 20 dat het helaas zijn sector niet is. > Woedend probeer ik de sluiscabine open te trappen. Lukt niet en ik ga > verslagen aan boord. Beneden tref ik An, hevig bloedend aan haar gezicht. > Haar tanden liggen kapot op tafel en haar lip is aan flarden. Met behulp van > een buurman, die op een woonschip bij de sluis woont, is na een kwartier de > sluis bevolkt met pompiers en gendarmen. Na veel vijven en zessen worden we > afgevoerd naar het hospitaal in Soison. Een paar uur later haalt de zelfde > buurman ons weer op en zitten we een poosje later elkaar vertwijfeld aan te > staren in de roef. An is voorzien van voldoende hechtingen om een spits af > te meren en we vragen ons af of het nu eindelijk afgelopen is met de > ijspret. Als we ooit in Gelsenkirche aankomen en we gelost zijn, gaan we uit > eten en nemen we ijs toe. > Esther > * Reacties en nieuwe berichten stuur je naar: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe spitsenvaart * Info voor Frankrijkvaarders: http://www.vaart.nl/spitsenvaart
