VAART-bericht van: careljan <[email protected]> On Mon, 2009-11-16 at 11:15 +0100, henriette wrote: > VAART-bericht van: henriette <[email protected]>
> Als er telkens schepen > bijkomen, zonder dat er worden opgeruimd stijgt de kostprijs van een > schip met elk toegevoegde tonnage. Dat lijkt me ook niet de bedoeling. Henriette, Hier laat je (vermoedelijk ongewild) zien dat chefren toch gelijk heeft met zijn roep om scholing. Wat is niet de bedoeling? Dat er schepen bijkomen of dat de kostprijs stijgt? Het eerste laat zich alleen in een gereguleerde economie afdwingen, en die hebben we hier niet. Bovendien hoeven er geen schepen bij te komen om de verhouding capaciteit versus vervoersvraag te wijzigen. Zonder de lopende nieuwbouworders (vergeven in een tijd met een capaciteitstekort!) was deze ratio ook wel scheef gevallen. Op de kostprijs heeft die nieuwbouw dan ook maar beperkt invloed. Een fractie overcapaciteit laat de prijzen al in elkaar donderen. Het is net als met de files: 5% auto's van de weg af en alles rijdt door (=overcapaciteit). Ik zou zelf nooit een businessplan willen bouwen op 350 vaardagen. Dat laat maar een paar procent marge voor stilliggen. Sterker, met normaal gepland onderhoud is die marge waarschijnlijk al verbruikt. Een goed businessplan voor de lange(re) termijn houdt rekening met de fluctuaties in vervoersvraag, en middelt die over meerdere (misschien wel 10-15) jaren uit. Dan kom je misschien op 3000 vaardagen in 10 jaar. Als je daarop calculeert is het ineens helemaal niet erg als je in een jaar 100 dagen langs de kant ligt, als je in de twee jaar ervoor 350 dagen per jaar voer. De kostprijs van een reis is niet afhankelijk van het aantal dagen leeg direct voorafgaand aan die reis, dat vind ik (letterlijk) kortzichtig. De kostprijs is iets van de lange termijn. Ik heb dit al eerder aangegeven, maar er nog nooit een reactie (eens of oneens) op gehad. Ik hoor graag waarom ik hier (on)gelijk heb. Hoe lang vaar je op een schip? 5 jaar? Dan zal rente, aflossing, ondernemersloon, evt. personeelskosten, reparatiekosten, onderhoud en brandstof aan het eind van die 5 jaar moeten zijn opgebracht met alle reizen bij elkaar. Is dat niet het geval, dan heb je beneden je kostprijs gevaren. Als je dat compenseert met je (reguliere) ondernemersloon dan maak je van je beroep je hobby. Mijn definitie van een hobby is dat je iets leuks doet waar geld bij moet. Mijn vrouw is kunstenaar. Het gaat steeds beter, maar het volgens mijn definitie nog steeds een hobby ;-). We zien het als een investering op de lange termijn, en we kunnen ons dat veroorloven omdat we nog een inkomen hebben. Varen is leuk, maar veruit de meeste beroepsschippers kunnen het zich niet veroorloven dat als hobby te doen. Als er na afloop van de 10-15 jaar een boekwinst op het schip wordt gemaakt is dat meegenomen, maar m.i. is het niet gezond als daar voor je met ondernemersloon van afhankelijk bent, tenzij je jezelf schipper/handelaar noemt. Als je de winst investeerd in een volgend schip is het een ander verhaal, maar ook dan geldt dat er weer een gezond businessplan moet komen, waarin naast ondernemersloon ook een normaal rendement op die ingebrachte winst wordt gecalculeerd, anders strooi je jezelf zand in de ogen. Groet, CJ * Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
