VAART-bericht van: Peter Janssens <[email protected]>
Op 6-10-2010 7:38, Nico schreef:
Hallo vaart,Peter
En toen kregen we een aantal maanden hoogwater en waren er minder
schepen nodig en werden er dus minder verhuurt. Toen kwam de zomer dip
eraan en was er minder lading en werden er wederom te weinig schepen
verhuurt. En toen moest de tering naar de nering gezet worden.
Je haalt de overcapaciteit niet weg, maar leidt deze alleen in goede
banen. Zou dat ook nog lukken als de tering naar de nering gezet moet
worden?
Peter
En toen was het schip nog steeds verhuurt en kan pas het contract
worden genegeerd als een der partijen de verplichting niet na komt.
En toen was er een vergadering van de coop waarin een gezamenlijk
standpunt werd ingenomen en de zwakke broeders worden beschermd maar
ook op hun verantwoordelijkheid word gewezen.
En toen was het zo dat de schepen die per ton voeren het eerst merkte
dat de vrachtprijs 10 procent was gezakt.
En toen hadden de verhuurde schepen nog steeds hetzelfde daggeld.
Tot de bodem van de kas is bereikt, of hebben jullie een eigen geld pers?
En toen gingen de schepen die per ton voeren nog meer de grenzen van
exploitatie mogelijkheden opzoeken met nog meer capaciteit tot gevolg.
En toen het water aan de lippen stond moest er wederom een
samenwerkingsveband opgericht worden die alleen van start ging middels
steun van derden.
Je kunt ook de tering naar de nering zetten door het initiatief te
steunen!
Of gewoon niet iedere vracht accepteren. Degene die dat niet wil/ kan
mag wat mij betreft uit de markt verdwijnen om de eenvoudige reden dat
daar iedere keer opnieuw de problemen gecreëerd worden. Die wil ik
helemaal niet op deze basis steunen.. En ja het is ook mij duidelijk dat
ook degene met de minste schuld een probleem zou kunnen krijgen, maar er
zijn nog steeds mogelijkheden om daar op in te spelen en anders zij het
maar zo. Mijn ambitie ligt hoger dan alleen overleven in een ongezonde
markt. Vooralsnog lijkt het erop dat koude sanering de enige begaanbare
weg is die een echte gedrags verandering te weeg kan brengen.
We weten inmiddels wel met zekerheid waar prijzen per ton
naar leiden.
Het zijn niet de ton prijzen die ergens naar toe leiden maar de
ondernemers die zich zelf niet in de hand hebben.
Als je prijzen per dag berekent kan je niet ontkennen dat
daar voordelen in zitten tov per ton.
Zeker, en dan vooral in het bedwang houden van ongeleide projectielen.
Maar zonder gedragsverandering tot in de genen blijft dit een kosten
post waar je nooit vanaf komt. Mijn vermoeden, en dat wordt bevestigd
door de laatste ontwikkelingen, is dat de coöperatie alleen kan bestaan
dankzij een goed gevulde kas. Bij de opstart geld van derden, maar dat
zal later zelf gegenereerd moeten worden. Bij langdurige overcapaciteit
zal er te weinig verhuur zijn, en komt er een moment dat je in eigen
vlees moet snijden. Hoe groot schat je dan de overlevingskans van het
huur concept in? Toch starten zonder geld van derden had bij mij een
positieve indruk gemaakt over mijn collega"s, en de deur tot
samenwerking met hen wellicht op een kier gezet.
Zolang we niet ieder voor zich onze verantwoording willen nemen ,
waaronder acceptatie van omzet verlies als gevolg van nee zeggen (
temeer als je anderen voor het avontuur probeert te winnen), heeft ieder
willekeurig plan alleen kans van slagen als je het kunt dicteren.
Peter
* Voorkom blokkering; laat bij reacties alles weg wat niet van jezelf is
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
