VAART-bericht van: Peter <[email protected]>
Harm Bathoorn schreef op 25-10-2013 9:07:
Ik blijf het absoluut met je oneens dat er sprake is van een krimpende markt.
De markt is niet gekrompen maar de schepen zijn onverantwoord snel en eenzijdig
vergroot. Zoveel zelfs dat feiteijk de infrastructuur zelfs achtergebleven is,
behoudens de rivier zolang er geen laag water is.
Mee eens, maar of je nu van een krimpende markt spreekt of van een
groeiende overcapaciteit, ook hier is het effect hetzelfde en moet er
met minder genoegen genomen worden.
Bij het draadje van een goede prijs komen we niet verder dan een goed
daggeld. Ook ik zou met een betere efficientie en/ of grotere omloop
snelheid een beter daggeld kunnen halen. Betekend een nog lagere prijs
om die laatste reis te bemachtigen + dat een ander die extra tonnen
die
ik ga vervoeren misloopt. Een markt die nog verder gesloopt wordt en
een
oorlogskas die te klein is om concurrenten op te kopen en uiteindelijk
toch uitgeput raakt
Dan kom ik al snel tot de conclusie dat een goede markt primair een
eigen belang is. Ook zie ik dat er voor heel lage prijzen gevaren wordt
maar dat er ook hoge betaald kunnen worden.
Tja, daarmee staaf je feitelijk mijn bovenstaande bewering.
Wat er volgens mij moet gebeuren is de ontstane scheefgroei recht zetten en dat betekent
toch dat er, met name uit het grote, nieuwe schepen segment een behoorlijk aantal weg
moeten of opgelegd. Dan kunnen we als sector tenminste weer betrouwbaarheid bieden, iets
wat op termijn niet zal kunnen als onder de 86 meter "weggepest" is.
Ik zei het al eerder; Met enkel >86m (lees >2000T) in de vaart loopt alles vast
wegens de achterlopende infrastructuur als sluizen, kanalen en te kliene silo's cq.
afnemers die al jaren draaien met zo weinig mogelijk opslag. Gevolg is een logistieke
catastrofe en een sector die net zo traag en onbetrouwbaar wordt als het huidige
spoor en dan niet meer interessant is.
De capaciteit reguleren zou een goede stap zijn. Dan denken we nu vooral
de grote uit de markt halen, maar eigenlijk moet je gewoon voorkomen dat
het probleem ontstaat en dan stuit je weer op dat het niet de
onbekendheid is maar de onwil
omdat............................................
Maar goed , blijkbaar moet je een beetje een wereld vreemde burger zijn
om met die konkel in de hersenen te kunnen (over) leven, of juist niet
omdat je al zo lang principieel andere keuzes maakt
De k(r)onkel zit 'm daarin dat we altijd naar de buurman kijken om te peilen of
we meer kunnen verdienen of minder moeten vragen of waarom hij wel vaart en wij
tegen de dijk liggen. Haat en nijd ontstaat meestal om vermeende misgelopen
eigen inkomsten, vrijwel nooit om reeele. Er is maar een referentiepunt en dat
is de buurman en dat is nu juist zo verkeerd.......
Erg communicatief ben ik waarschijnlijk niet maar dat is precies hetgeen
ik wil verwoorden.
en in een swv kan dat een beetje gestuurd worden, vooral omdat dat eerst toch
verwoord zal moeten worden door de klagers, met wat zelf reflectie tot gevolg.
;)
Ben ik helemaal met je eens en zal misschien binnen bestaande SWV
werken, maar bij nieuw op te zetten is de enige reflectie toch weer de
buurman. En laten we wel zijn de bestaande zijn voor lange tijd op slot
gegaan.
Er is zoveel dat kan werken of had kunnen werken maar zonder bij jezelf
te beginnen werkt er niets en heel ironisch als je bij jezelf begint is
er veel niet meer nodig.
Zelf heb ik ook in een SWV gezeten, en ken dus ook wel het reilen en
zijlen, maar waar ik in samenwerking ook collegialiteit verwachtte werd
ik binnen het verband net zo hard genaaid als daar buiten, vandaar mijn
aversie tegen samenwerken alleen omdat het nu even moet.
Peter
--
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
