VAART-bericht van: vaartforums <[email protected]>
Ik vond overigens een plausibele verklaring voor het tot stand komen van
de hele AIS regelgeving (en ook de Betuwelijn, de Noord-Zuid metrolijn
en meer goede giften van de overheid aan ons belastingbetalers).
(vrij naar John o'mill)
Er was een een koning die een hekel aan regen, of juister gezegd, die
er een hekel aan had door een regenbui overvallen te worden. De
allerhoogste weerprofeet had hij daarom in dienst genomen tegen het
allerhoogste salaris.
Profeet, zei de koning op een dag, vanochtend wilde ik gaan vissen en
dat wilde ik doen in mijn beste pak. We krijgen toch geen regen, hoop ik?
Kouning, antwoordde de profeet, U ken gerust gaan, het blaif
kurrekie-droog de heile dag.
Juist, spark de koning en begaf zich op weg met zijn hengel over de
schouder naar een plekje bij de rivier waarin een heel lief meisje
woonde. Dat wist de koning, en het was daarom dat hij ging vissen in
zijn beste pak.
Terwijl hij nu voortstapte dacht de koning aan dat lieve meisje en floot.
Bij het bolle knuppelbrugje over de beek die in de rivier uitkomt kwam
een oude mestboer hem tegemoet, die even wachtte bij het smalle
bruggetje. Beleefd nam de oude boer zijn muts af en boog.
Goede morgen mestboer, zei de koning vriendelijk, gaat het goed met de mest?
Medde mest gaot best, sire, zei de oude mestboer, maor ik sou nait te
var van huus gaon in uw zondagsae kloffie, want we kraig'n n
gotsallemachtige jensplens.
Jens Plens, herhaalde de koning op vragende toon? Joa, zei de mestboer,
't sal olle wieven reegnen so meteen!
Oh dat, zei de koning met een glimlach, nou nee, dan vergisje je hoor,
mestboer.
Ik heb de allerduurste weerprofeet van het hele land in dienst en die
zegt dat we het droog houden. Kurrekie droog zelfs, en monter stapte de
koning verder, maar hij floot niet meer.
Om de bocht van de weg en voor het huis van het lieve meisje viel toen
de gotsallemachtige jensplens en het regende olle wieven. Sopnat keerde
de koning naar het paleis terug.
Thuisgekomen schopte hij eerst de profeet en toen zijn natte plunje uit.
Dwars door de geloten deur van de badkamer riep hij luidkeels: Laat
onmiddelijk de oude mestboer komen!
Deze stond al voor de troon en boog toen de koning in schone droge
kleren de trap afkwam.
Ernstig kijkend zette de koning zich op zijn troon, peuterde met de
middelvinger een zeepschuimpje achter zijn oor vandaan en sprak
ex-catrhedra: Ik heb je laten ontbieden, mestboer, om je mee te delen
dat je benoemd bent op het salaris van je voorganger, de pupprofeet, die
ik zojuist zonder getuigschrift heb laten onthoofden.
Da's allemachtig oardig, sire, maore 'k sou 't nait doen, want kiek, van
't weer he'k eerlijk gezeid de boal'n verstand.
Ballen verstand, herhaalde de koning op vragende toon?
Geen kaes van gegeten, zei de mestboer.
En vanochtend dan, vroeg de koning spits.
Toen he'k noar mien ezel gekeken, sire, as die s'n oren opsteek, krieg'n
we mooi weer. Als-ie s'n oren loat hang'n kriegen we reeg'n. Vanochtend
hongen se as voatdoek'n langs sien kop en so wist ik dda we'n
gotsallemachtige jensplens kreeg'n.
Juist, zei de koning. Ga naar huis mestboer, en stuur je ezel! Zeg hem
dat hij benoemd is op het salaris van de prulprofeet.
En zo geschiedde en zo komt het dat in deze landen de hoogste
regeringsambten bekleed worden door ezels
--de groeten van Jos Meijer
* Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
