2007/11/15, Sergio Pokrovskij <[EMAIL PROTECTED]>: > Nu, la maniero kodi la alspirajn konsonantojn per la literoj de voĉaj > sonoj estas sufiĉe tradicia -- ankaŭ la germanoj kaj skandinavoj ĝin > uzas (tial ruso aŭ franco ofte aŭdas "PPerlin" el la buŝo de germanoj > anstataŭ la de ili atendata "Berlin"). Ankaŭ etimologie tio koheras, > ĉar la alspiraj konsosnantoj regule respondas al la voĉaj en la > parencaj vortoj samdevenaj (brovo = Braue = бровь <> provo).
Sed en la pinjino kaj en la rusa transskribo de la ĉina ja estas inverse: aspiraciajn (alspirajn, laŭ vi) konsonantojn oni signas per _senvoĉaj_ konsonantoj, do pinjina "b" estas simpla [p], dum pinjina "p" estas alspira [p] (proksimume [ph]). Tio povas iom konfuzi la aferon... > Eble tiel; sed eble ankaŭ la manĉura lingvo apartenas al la alspira > tipo. Ĉiel ajn, oni ja bezonas iel esprimi la kontrastigon, ĉar alie > aperos homonimoj. Kaj la apostrofo ne estas taŭga distingilo se oni > intencas uzi la pruntotan vorton en buŝa komunikado. Jes; kvankam eble pli proksima al la origina prononco estus aldono de "h" post la konsonanto (sed tio estas nur teoria rezonado, ne reala propono). -- Yury Finkel
