VAART-bericht van: "Bart Verkade" <[email protected]>
Ha Peter,
Mijn bijdrage was bedoeld om helderheid te scheppen en jullie beiden in je
waarde te laten.
Ik begrijp dat jij graag verder discussieert en daarbij met name de
tegenstelling zoekt.
Naar mijn idee zit niet iedereen hier op te wachten dus laat ik het hierbij.
Tenzij er Vaartleden zijn die ons aanmoedigen door te gaan.
hartelijke groet,
Bart
Op 7-9-2011 6:55, Bart Verkade schreef:
Beste Nico en Peter,
In jullie woordenwisseling viel op een gegeven moment het verwijt niet
elkaars taal te willen spreken.
Maar het zijn toch ook echt verschillende talen?!
Met het risico een reeds eerder gevoerde discussie kort te herhalen:
Je hebt de taal van de fiscale afschrijving. Door de belastingdienst
bedacht om belastinginning efficiënt en effectief (=rijkelijk) mogelijk te
maken.
Peter schreef:
Hoe en waarom doet er niet zoveel toe, regels zijn zoals ze zijn.
Met als voorlopig eindpunt het tussen onze branche en de dienst gesloten
convenant met onder meer verschillende afschrijvingstermijnen voor de
diverse onderdelen van het schip.
Dit convenant was geen plicht en wij doen daar niet aan mee. Verder vind
ik zelf, en dat hebben we dus altijd al gedaan, het uitsplitsen van de
afschrijving op onderdelen een goed zaak, alleen de termijnen die de
belastingdienst in het convenant hanteert staan me niet aan.
Daarnaast de taal van de economische afschrijving. En volgens mij moest
het hier daar over gaan, omdat dit gesprek voortkwam uit het denken over
kostprijs. En die baseer je op de economische afschrijving en niet op de
fiscale.
Kun je daarbinnen overigens nog 2 stromingen aanhangen. Of je baseert het
afschrijvingsdeel van je kostprijs op je oorspronkelijke aanschafwaarde,
de verwachte levensduur en de verwachte restwaarde. Zoals in één van de
mailtjes gesuggereerd. Maar dan zijn er ondernemers die na 20 jaar voor
niks denken te kunnen varen omdat hun schip is afgeschreven, terwijl
degene die een vergelijkbaar schip van hetzelfde bouwjaar net heeft
gekocht wel een flinke afschrijvingscomponent meeneemt.
Maar daar kun je weinig aan doen, iedereen bepaald zelf hoe hij zijn
cash flow besteed. Als je niet van de angst uitgaat kun je ook denken
dat degene die geen afschrijving meer heeft, meer winst maakt, meer
belasting betaald, en meer opzij zet. En waarom zou die man niet als
eerste een reis afslaan die niet aan zijn doelstelling beantwoord? Dat
als het er op aan komt hij het langer vol kan houden is waarschijnlijk,
maar niet meer/ of minder waarschijnlijk als dat hij als eerste een
prijzenoorlog zal ontketenen.
Of, en dat lijkt mij het meest zuivere, je baseert hem op de huidige of
vervangingswaarde van je bedrijfsmiddel (schip), en huidige verwachte
levensduur en restwaarde.
Betekent praktisch dat je in je economisch denken, wanneer je nog niet te
lang eigenaar bent, je schip moet afwaarderen tot de huidige economische
waarde (eenmalige kostenpost, cq. verlies nemen) en voor je afschrijving
uit moet gaan van deze lagere waarde.
Maar vanwege de verhouding vreemd/ eigen vermogen lijkt die weg lang
niet voor iedereen te bewandelen. Verder laat de economische waarde zich
alleen bepalen door wat je met een schip kunt verdienen en is de handels
waarde ( die met economische waarde bedoelt lijkt te worden) slechts
een fictieve waarde die pas reëel wordt bij aan of verkoop, en dus
jaarlijks opnieuw bepaald zou moeten worden. De uitslagen zowel naar
boven als naar beneden zijn inmiddels bekend.
Bij het afschrijven op de huidige waarde (actuele waarde) geldt dan de
stelregel dat hetgeen je in de loop der jaren afschrijft, bij elkaar
genoeg moet zijn om op elk gewenst moment een nieuw schip aan te schaffen.
hartelijke groet vanaf de Eems,
Bart Verkade
Maar dat is al lang zo. Als je afschrijft naar verwachte levens duur
heb je ( als je het niet opeet) altijd voldoende om met een nieuwe
lening een nieuw schip te kopen. Tegenover deze nieuwe lening staat een
nieuwe waarde.
Het probleem is dat men de afschrijving blijft zien als een fiscaal
foefje en daarmee de noodzaak van winst maken uit het oog verliest. Hoe
vaak steekt men zich vanwege de belasting niet opnieuw in de schulden of
hoe vaak gaat men het niet rustig aan doen omdat men anders belasting
moet betalen? In beide situaties holt men de eigen financiële positie uit
De posten in de kostprijs zijn helder, daar nu een eigen interpretatie
aangeven omdat dat nu even beter aansluit bij de eigen situatie zaait
alleen maar verwarring, niet bijster handig als we wat van elkaar op
willen steken.
Peter
* Vind je VAART!genoten op: http://www.vaart.nl
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
