Je 7/4/09, pistike65: > --- In [email protected], Renato Corsetti <renato.corse...@...> wrote:
>> Istvan: >> kabei >> Dankon, sed mi volis nepre esprimi la ŝanĝiĝon de la stato. > Tion "kabei" jam esprimas, ankaux laux la difino de ReVo mem: > "Fari kiel Kabe, forlasi la esperantismon post vigla kaj sukcesa > partopreno en la movado." Restas tamen neklare, ĉu nur "forlasi", aŭ "forlasi KAJ RESTI FOR". Mi mem sponte emus uzi la verbon samkiel Renato; kaj la Reto donas duonmilon da trafoj por "kabeiĝi". Mi opinias tian formon pli utila, ĉar ĝi ebligas distingi pli da nuancoj. Tamen PIV estas pli surda pri la aspekta riĉeco, kaj la normo (bedaŭrinde) estas la statŝanĝa "kabei". La bonaj esperantistoj tamen ĉiam hezitas pri kabeado: ------------8<------------------ La sonĝo tamen konvinkis min, ke jam temp’ está malfosi mian sulkon. Mi kabeiĝis. Kaj poste mi atendis. Atendis. Kaj atendadis. Nenio okazis. Neniuj delegacioj vizitis min por petegi min reveni al la verda rondo familia. La Esperantogazetoj silentis. Ĉu ili konspiris por cenzuri la veron? La sola reago venis de mia samklubano Andreo, kiu minace skuis Plenan Ilustritan Vortaron antaŭ mia nazo, kvazaŭ li volus mortigi min per unu bato, dirante: "Oni ne kabeiĝas! Laŭ PIV oni kabeas! Lernu la lingvon, stultulo! Vi ne povas forlasi ĝin, se vi ankoraŭ eĉ ne scias paroli ĝin!" Do, mi kabeis. Sed eĉ tio vekis neniajn reagojn. Tiam mi decidis enigi anonceton en Heroldo. Mi sidiĝis por ellabori ĝin. "KABEIĜO". Aŭ ĉu necesas diri "KABEO"? Stulte. En Esperantio oni eĉ ne povas eksiĝi sen trafi en lingvan disputon. La skolo de kabeantoj furioze kondamnas la kabeiĝantojn, kaj reciproke. Eble mi skribu "MI KABEAS". Aŭ eble pli precize "MI KABEIS". Sed tiam oni sendube demandos, kiel mi povas anonceti en Heroldo, se mi jam kabeis. Ĉiuj homoj anoncantaj en Heroldo, sendepende de la celo, ja estas esperantistoj laŭ la Bulonja deklaracio. Aŭ eble nun jam laŭ la manifesto de Raŭmo. Do, "MI KABEOS". Sed kiam? Nu, bone, mi aldonos daton. "Ekde la 1-a de oktobro mi kabeos. Post 50 esperantaj jaroj mi jam finesperis. Mi solene rezignas ĉiujn rajtojn kaj devojn de esperantisto kaj promesas neniam plu..." Nu, tio tamen eble estas tro forta. "...promesas ĝisplue ne paroli Esperanton. (Almenaŭ ne maldormante. Pri miaj sonĝoj mi ne povas garantii.) Esperante, ke mia decido estos respektata, mi salutas ĉiujn ekssamideanojn. Ĝis la fina venko!" http://www.angelfire.com/ok/stenjo/dislibr.html -- Sergio
