VAART-bericht van: "M.T.S. Manus" <[EMAIL PROTECTED]>
Hallo,
Wij zijn niet zo schrijverig en hebben niet zo snel de behoefte om te
reageren.
Maar de discussie over de tankvaart is nu dankzij de inbreng van de heren
Boender en van Damme wel zeer interessant.
Duidelijk gemaakt moge zijn dat eigenaren van enkelwandige en van
dubbelwandige schepen tegengestelde belangen hebben.
Wij, als eigenaars van een dubbelwandig tankschip, zijn het natuurlijk eens
met de heer van Damme. Wij hebben immers ook een risico genomen door
in een dubbelwandig tankschip te investeren. Met een schip dat slechter
draagt en een veel hogere kapitaaldienst heeft dan het enkelwandige
equivalent opereren wij in een markt waar over het algemeen de verlader voor
het dubbelwandige tankschip dezelfde vracht per ton betaald. Wij zien dan
ook geen enkele reden om voor het enkelwandige gedeelte van de vloot op te
komen. Argumenten als dat hierdoor de markt uiteindelijk beter wordt,
snijden geen hout. Het enkelwandige gedeelte van de vloot houdt vanzelf op
te bestaan. Met het toenemen van het aantal dubbelwandige schepen zal de
verlader steeds minder gebruik willen maken van een enkelwandig schip. Deze
komen in een neerwaartse spiraal terecht. De kosten zijn te hoog. Aan de
kwaliteitseisen kan niet meer worden voldaan. Banken steken geen geld meer
in deze schepen om klasse te maken. Waarom zouden wij dan moeten helpen het
ziekbed te verlengen? Voor een beetje ondernemer is het niet meer van deze
tijd niet op de markt te letten, rustig achterover te zitten en te redeneren
van het zal mijn tijd wel duren.
Wanneer wij met ons dubbelwandige tankschip over de
kop mochten gaan, heet het dat wij er als sufferds niet capabel voor waren.
Wanneer het ons goed gaat heet het dat wij geluk hebben gehad.
Maar er speelt in de tankvaart meer.
Zolang de verladers en het gros van de bevrachters het als acceptabel
beschouwen, dat de door de verlader betaalde vrachtprijs niet bij het schip
aankomt zal de situatie niet grondliggend veranderen.
Waarom gaat de eigenaar van het schip dan varen voor die vrachtprijs?
Simpelweg omdat de sector het marktinzicht niet heeft in wat er door de
verlader betaald wordt. Hoeveel bevrachters voegen bij de afrekening een
kopie van de afrekening of opdrachtbevestiging van de verlader of andere
bevrachter?
Momenteel is er een tendens bij -speciaal- de grote verladers om via een
aanscherping van de kwaliteitseisen waaraan het schip, bemanning en
bevrachter dienen te voldoen de sector uit te saneren. Dat mag, zij hebben
immers huisrecht en bepalen zelf met wie zij zaken willen doen.
Misschien is het een idee dat de verlader verlangt dat het uitbetaalde geld,
minus de gebruikelijke provisie, ook bij het schip aankomt. Mogelijk zou dit
kunnen door door de eigenaar ondertekende opdrachten naar de verlader terug
te faxen. Dat is niet zoveel werk, vereist zelfs nog niet eens lef. Immers
we hebben al geconstateerd dat de verlader huisrecht heeft en bepaald wat er
gebeurt. Hier rust op hen een schone taak van interventie en die heet de
verantwoording nemen. Wij kunnen ons niet voorstellen dat de serieuze
verlader gelukkig is met de huidige verdeling van de markt, waarbij schepen
onder de
kostprijs varen. Onvermijdelijk zal na een groot ongeval, zeg maar ramp, de
pers naar
de eigenaar van de lading zoeken. Als dan nog blijkt dat door gebrek aan
financiën de
zaken niet op orde zijn geweest, kunnen zij zich ook wel de koppen in de
kranten
voorstellen.
Alleen op aanwijzig van de verlader kunnen de vrachten, zelfs in deze tijd
van recessie, duidelijk stijgen. Hiermee heeft ieder dubbelwandig tankschip
de mogelijkheid rendabel in de markt te kunnen opereren en aan steeds
strengere normen voor de verlader te kunnen voldoen. Enkelwandige schepen
kunnen zo alsnog op een fatsoenlijke manier er een punt achter zetten.
Een voordeel voor de sector en de verlader is dat het het kaf van de koren
wordt gescheiden en er binnen een jaar niet veel bevrachters meer over zijn.
Er wordt geklaagd over de rol van de banken in de ongebreidelde toename van
de vlootcapaciteit. Dit lijkt ons inziens niet juist. Zolang de bank kans
ziet haar geld bij een eventuele afwikkeling terug zal kunnen krijgen is het
risico voor de bank acceptabel.
Indien de potentiële eigenaar niet over voldoende eigen kapitaal beschikt,
bestaan er altijd nog middelen om dit aan te vullen. Het kan zijn dat een
schip in de vaart wordt gebracht met meerdere eigenaren, een makelaar kan er
geld in steken of het voorgaande -enkelwandige- schip wordt met een
prachtige taxatie en mooie prognose veel te duur verkocht. Met reële waarde
heeft dit niets meer te maken. Populair is ook de deelname van
bevrachtingskantoren in schepen. Het bedrag waarmee een makelaar of
bevrachter deelneemt in het schip wordt op de koopprijs van het schip gezet.
Dit is wel logisch, want ook de makelaar of bevrachter moet het risico
afdekken. Je kunt dergelijke praktijken eerlijk of oneerlijk noemen, dat
laten wij aan de lezer zelf over. Feit is wel dat het uiteindelijk toch de
schipper-eigenaar is die zijn handtekening onder het koopcontract zet. Hij
zou ook eens zijn plannen door kunnen laten rekenen door een onafhankelijke
boekhouder of adviseur.
Niet belangrijk zijn de super de luxe keuken met ingebouwde friteuse of de
BMW dan wel Mercedes-Benz, die meegefinancierd wordt op de rekening-courant,
maar puur wat er onder de streep overblijft.
Het is typisch voor de sector, dat wanneer het een paar maanden tegenzit,
iedereen gelijk op zwart zaad zit. Dit geeft duidelijk aan dat de sector,
zowel dubbelwandig als enkelwandig, ziek is. Zij het door eigengebruik van
kapitaal, te hoge bedrijfskosten voor te dure schepen of whatever.
Heeft er al eens iemand aan gedacht dat ook een dubbelwandig tankschip na
dertig jaar, vanwege een leeftijdseis van een grote verlader, zo goed als
waardeloos is? Een bankdirecteur heeft in het weekblad Schuttevaer al eens
geschreven dat de scheepvaart er rekening mee moest houden in de toekomst
schepen daadwerkelijk af te schrijven. Het is dus noodzakelijk ook de
daadwerkelijke afschrijving over dertig jaar heen gezien terug te verdienen.
Daar denkt ook nog niemand aan.
Nu is er een crisis in de tankvaart gaande, niet alleen door overcapaciteit,
maar ook door gebrek aan afzet in het achterland. Dat is nu eenmaal inherent
aan de tankvaart. Het is wel typisch, dat wanneer het eens laagwater wordt,
Bin Laden weer wat snode plannen heeft uitgevoerd, of de handel op hoge
toeren draait,
je niemand hoort. Iedereen is dan weer lekker bezig met grote auto's, huizen
en tweede huizen, een groter schip of nog eentje erbij. Wat dat betreft is
de sector als geheel tamelijk hardleers.
Wij zijn zelf bijzonder benieuwd waar de ontwikkeling in de markt ons
brengen zal, en zien daarbij de toekomst met vertrouwen tegemoet.
Peter en Marjan Gradussen, m.t.s. Manus
lid Kantoor Binnenvaart.
* Voor vrije overloop? http://www.umaghetzeggen.nl/?topicid=3153
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [EMAIL PROTECTED] met tekst: unsubscribe VAART-L
