Mi ne nomus tion "posedo". Mi nomus tion uzorajto. AÅ­ -- kontraste
-- ke iu posedas propriete.

Limigi la sencon de "posedi" al nura uzorajto estas tute
kontraÅ­inticia kaj malkonforma al la komunuza senco. "Åoi posedis
grandan nazon" ktp.

-- 
Sergio

Nu, "kontraÅ­inticia kaj malkonforma al la komunuza senco" konsentite jes, 
sed gxi estas laux la *legxaj* difinoj en almenaux cxiuj jur-sistemoj, pri 
kiuj mi gxis nun devis okupigxi (aldonigxus la sudafrika kaj portugala al 
mia listeto). Tiel estas - kompreneble, cxar temas pri la difino el la romia 
juro (tro da honoro al la franca, kara Renato ;-)). Ke jura fak-lingvajxo 
kaj komuna lingvajxo kelkfoje malsamas, estas konate de 2000 jaroj. Kaj 
faklingvajxo servas por intuicia komunikado inter fakuloj.

Krome "uzo-rajto" denove estas alia afero ol posedo (cxi-lasta nur en rilato 
al "ajxo").

Jen plia beleta ekzemplo: Vi iras al la najbarino kaj petas: "Cxu vi povas 
prunte-doni al mi tri ovojn, mi volas baki kukon?". Jura stultajxo: Se vi 
prunte-prenas ajxon, vi promesas redoni precise la saman individuan objekton 
(la libron, la biciklon). Sed vi ja ne intencas redoni precize tiujn tri 
ovojn, ilin vi ja volas meti en la paston. Kion vi promesas, estas redoni 
*aliajn* (similajn) tri ovojn. Do jure ne temas pri prunt-kontrakto (germane 
Leihe), sed pri ... kredit-kontrakto (Darlehen). Preciza jura demando do 
estus: "Cxu vi pretas fari kredit-kontrakton pri tri ovoj kun mi?"

Tute klare, ke komun-lingve neniu tiel demandas, sed tute klare ankaux, ke 
la distingo inter kontrakto, laux kiu oni promesas redoni la precize saman 
ajxon, kaj kontrakto, laux kiu oni promesas redoni similan ajxon (kutime 
monon, sed foje ankaux ovojn), estas baza distingo dumiljara kaj pro tio 
ekzistas tre probable en multegaj jursistemoj. Kaj tial devus ekzisti en Ea 
fak-lingvajxo ...

Gxis

Bernhard

Rispondere a