SpitsenVAART!-bericht van "Eric en Anja" <[email protected]>
Ton Wilhelm
Na een dijkbreuk waarvan de reparatie lang op zich liet wachten en vele
tekenen van achterstallig onderhoud aan oevers, aanlegplaatsen en bebakening
besloot Motorboot daarover in het najaar van 2008 vragen te stellen aan de
Voies Navigables de France (VNF), de Franse waterwegbeheerder. De VNF
verwaardigde zich niet antwoord te geven hierop. Inmiddels lopen de
problemen steeds verder op zoals ook de beroepsvaart constateert. De
beroepsvaart heeft actie ondernomen en ook Motorboot heeft zich inmiddels
achter deze actie geschaard.
In 2008 ondernamen Ton en Dicky Wilhelm met hun Tukkervlet de Vrouwe-Dirkje
een tocht van over het Canal du Centre, de Saone en de Doubs, waarover het
verslag nog volgt in Motorboot. Het vaargebied is prachtig en hier en daar
spectaculair; het was een mooie tocht. Wel waren er een reeks van
aanmerkingen op met name het vaarwegonderhoud, waarover in de artikelen meer
is te lezen en waarbij waarschuwingen hier en daar op z'n plaats zijn. Ton
vertelt hierover:
,,Natuurlijk varen we lange tochten omdat het ook mooi is om onbekende
gebieden te ontdekken en enig avontuur te beleven. We merken vervolgens,
zoals ook andere schrijvers in Motorboot, dat artikelen worden gebruikt als
informatiebron voor tochten die anderen willen ondernemen die liever wat
meer bijzonderheden tevoren kennen. Daar zijn ook dikwijls vragen op gericht
en dat is prima. Om die reden vonden we het wel nodig om in de artikelen
over Canal du Centre en Doubs een aantal waarschuwingen op te nemen over
onvolkomenheden waarvan het goed is om die te kennen. Dikwijls gaat het dan
over onvolkomenheden die ook elders in Frankrijk wel bekend zijn en een paar
zijn uniek voor dit vaargebied. Bij elkaar was dat van dien aard dat het
nuttig leek om te trachten meer te weten te komen over uitgangspunten die de
VNF hanteert bij het vaarwegonderhoud. Het lijkt er momenteel op dat er soms
een steekspel gaande is tussen de VNF, departementen en gemeenten over waar
verantwoordelijkheden zouden (moeten komen) te liggen. Het is bijzonder
treurig als dit zou leiden tot een situatie waarbij steeds minder mensen
deze prachtige vaargebieden op gaan zoeken. De gebieden waar je via de
Franse waterwegen doorheen kunt trekken zijn ronduit prachtig en met het
kanalenstelsel beschikt Frankrijk ook over een uniek erfgoed waarvan de
teloorgang buitengewoon treurig zou zijn. Toch valt hier en daar te vrezen
voor de bestendiging van de mogelijkheden. Om die reden schreef ik na onze
vaartochten in 2008 namens de Motorboot een brief aan de VNF, enkele
departementen en grote gemeenten. Voor alle zekerheid liet ik deze brief
screenen door enkele Fransen, die uit de ambtelijke wereld afkomstig zijn.
Zij vonden het een nette brief. Van slechts één gemeente kregen we een net
antwoord...''
Dijkbreuken
Naast de knelpunten zoals aangeduid in de genoemde artikelen en opgenomen in
de brief, valt ook te wijzen op de dijkbreuken waar het kanaal tussen Digoin
en Roanne nu al diverse malen mee te maken had. In 2007 lag een aantal
schepen lange tijd geblokkeerd door zo'n dijkbreuk. Na reparatie van deze
breuk wezen diverse mensen de VNF op andere plekken waar bij niet ingrijpen
dijkbreuken te verwachten waren. Er gebeurde niets met deze signalen en wat
iedere schipper kon voorspellen gebeurde dit jaar: kort bij elkaar
ontstonden twee dijkbreuken op de tevoren aangeduide plaatsen. Triest
dieptepunt vormde hierbij de situatie van een Nieuw Zeelands echtpaar dat in
2007 een bootje kocht, daar twee dagen mee kon varen om daarna geblokkeerd
te liggen door dijkbreuk. Zonder vaartochten konden ze aan het einde van het
Europese zomerseizoen terug naar Nieuw Zeeland. In 2009 kwamen ze terug om
nu dan eindelijk die mooie vaartocht te gaan maken. Terwijl ze onderweg
waren naar Europa braken opnieuw de dijken en lagen ze wederom geblokkeerd.
Ook de Engelsen die geholpen door de brandweer hun boot maar net overeind
konden houden door deze aan een rij bomen te hangen waren niet echt blij te
noemen.
Niet alleen uit Nieuw Zeeland en Engeland maar ook uit Australië, de VS,
Canada, Schotland, Zwitserland, Duitsland, Scandinavië etc komen mensen naar
Frankrijk om het unieke kanalenstelsel te ontdekken. Maar momenteel wordt
ook in al deze landen gesproken over de toenemende problemen op de Franse
kanalen door met name gebrek aan onderhoud. Daar waar nog in recente jaren
groot onderhoud plaats vond, zoals op de Sambre (André Suikerbuik schreef in
één van zijn laatste artikelen nog over hoe mooi de Sambre was opgeknapt met
nieuwe oevers en aanlegplaatsen) laat men de investeringen teloor gaan door
een stremming nu al drie jaar niet op te ruimen. Bovendien ontbreekt het zo
nu en dan totaal aan informatie en staan ook de sluiswachters als de mensen
aan het front soms met de handen in het haar. Zelfs een sluiswachter die dit
jaar voor ons belde met zijn bazen om te horen of de Sambre op weg naar
België al weer te gebruiken zou zijn kreeg onjuiste antwoorden.
Emoties
Dit jaar lopen bij de beroepsvaart in Frankrijk de emoties hoog op.
Consequent blijkt de VNF verkeerde informatie te geven over de vaardiepten.
Steeds wordt daarbij verwezen naar een gebrek aan water. Hans Kouwenberg van
het bekende planningsprogramma voor de binnenvaart en de pleziervaart
"Navigo" was zo vriendelijk om de moeite te nemen op onderzoek uit te gaan.
Daaruit blijkt dat de bekkens bijkans overstromen. Ook hier lijkt het er dus
meer op dat er sprake is van een ondoorgrondelijk politiek spel. In het
geval van de beroepsvaart doet dat ook nog eens afbreuk aan de
overeenkomsten in Europa m.b.t. de stimulering van het vrachtvervoer over
water, waar Frankrijk zich achter geschaard heeft. De beroepsvaart die met
elkaar communiceert via de site "Spisenvaart" heeft nu besloten om het er
niet meer bij te laten zitten en verzond een gezamenlijke brief. In eerste
instantie was het de mening van een aantal schippers dat de pleziervaart
hier geen belang bij zou hebben omdat die de beroepsvaart liever niet zien
op de kanalen in Frankrijk. Ik liet daarop al weten dat, als dit al zo zou
zijn, dit tamelijk kortzichtig is van slechts enkelingen. Ieder weldenkend
mens beseft dat alleen voldoende gebruik door zowel beroepsvaart als
pleziervaart de kanalen kan redden. Initiatieven in de richting van Franse
instanties, overheden en/of politiek zullen meer indruk maken als die door
zowel beroepsvaart als pleziervaart worden ondersteund.
Motorboot schaarde zich dan ook achter het initiatief en verstrekte de
initiatiefnemers aan beroepsvaart zijde een kopie van de eerder verzonden
brief. Klik hier (binnenschippers / Motorboot) voor een integrale weergave
van de beide brieven in Nederlandse vertaling.
* Reacties en nieuwe berichten stuur je naar: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe spitsenvaart
* Info voor Frankrijkvaarders: http://www.vaart.nl/spitsenvaart
