Jen nur ĝenerala rimarkigo (mi longe ne sekvis la fadenon):
Lingvo ankaŭ ekzistas en ŝanĝiĝanta kunteksto (Ludvig Vitgenŝtejn), kun asocioj
kaj kulturaj influoj.
En ĉi tiu militajra kunteksto la nediritaj cirkonstancoj ludas demonstreblan
rolon.
Do "atentu!" ("senmove") oni povas asocii kun grava anonco, kvazaŭatentaj
rigidaj sintenoj, grava generalo, k.t.p.
Mi dubas ke ekzakta semantika priskribo estas pli bona traduko (senmove) ol
laŭlitera traduko de konvenciaj nomigoj (atentu). Instigitaj mensaj asocioj
ankaŭ gravas. Tamen nur en ĉi tiaj etaj kuntekstoj.
Pardonu se mi rekirlas en la akvoj de la diskuto, sed mi pensis, ke senmoveco
ne estas la vera GRAVA intenco, sed atentemo - en moderna soldataro. Malgraŭ ke
oni postulas nur senmovecon de ĉiuj, atentemo estas la pravigo. Senmoveco la
metodo.
Joop
