VAART-bericht van: "David" <[EMAIL PROTECTED]> Zowel Christian Jansen als Erik van Toor lijken net als vele anderen te denken dat het een wedstrijdje is. ASV versus de rest van de bonden. Helaas lijkt het er inderdaad op. Ik vind dat we nu niet moeten willen scoren (mijn bond versus de jouwe) maar dat we het bij het onderwerp moeten houden. Ik begrijp dat het niet prettig voor andere bonden is dat de ASV zich nu zo profileert als de bond die opkomt voor die kleine schepen. Maar ik vind het ook heel vervelend dat er gesuggereerd wordt dat de ASV medeplichtig zou zijn. Er wordt meer aandacht geschonken aan wie wat wanneer zou hebben gezegd of gedaan dan waar het werkelijk om gaat namelijk:
Als de regels ongewijzigd gehandhaafd blijven hebben de kleine schepen geen bestaansmogelijkheid meer. Accepteren we dat of vechten we ertegen? Maar inhoudelijk wil ik best reageren: (CJ)Waarom is de ASV zo laat? Je hebt een punt, maar het zo laat in de openbaarheid treden is niet hetzelde als zo laat pas reageren. Als ik de vorige stukken lees, schijnt ook iedereen graag te willen dat de ASV zich aansluit bij andere bonden en in goed overleg treedt. Dat hebben we wel geprobeerd en dan zoek je dus in eerste instantie niet de pers e.d. Pas als blijkt dat noch ESO noch andere bonden dit probleem serieus willen nemen ga je de publiciteit zoeken, wat we dus ook hebben gedaan. Toen er een overleg met alle bonden over het behoud van het kleine schip kwam dacht ik zelf dat we dit toch met elkaar aan de orde konden stellen. Dat blijkt niet zo te zijn, zoals je hebt kunnen lezen in de commentaren in de diverse kranten. Wellicht heeft de ASV zich inderdaad wat te afwachtend opgesteld. Waarschijnlijk ook omdat het met elkaar prettiger is dan alleen iets aan de orde te moeten stellen. dan schrijft Erik van Toor over de feiten Zinvol om de gang van zaken eens op een rijtje te zetten. Zien we dus ook dat die 15 jaar die iedereen gehad zou hebben om zich voor te bereiden niet klopt want: " In 2000 werden de Europese organisaties ESO (Europese Schippers Organisatie) en EBU (European Barge Union) geconfronteerd met het besluit van de CCR om op korte termijn de (139) oneindige overgangsbepalingen van het Reglement Onderzoek Schepen op de Rijn spoedig te schrappen. De ESO heeft direct gereageerd en bezwaar gemaakt, omdat afschaffing op korte termijn voor veel bedrijven onoverkomelijk zou zijn. Om het hoofd te bieden aan de ontstane situatie is door het gezamenlijke bedrijfsleven gesteld dat bepalingen die een te grote investering of inspanning vergden zover mogelijk in de tijd zouden worden opgeschoven. " Hier gaat het al fout: als regelgeving ondoenlijk en/of onzinnig is dan moet je dat aan de orde stellen. Hopen dat je met uitstel iets oplost is niet zinvol. Het als een gegeven zien van deze regels (hoe onzinnig ze eventueel ook kunnen zijn) vind ik wel erg passief. Erik vervolgt: "Op die manier hebben de ondernemers meer tijd om hun investerings- en reparatiebeslissingen af te stemmen op de nieuwe regelgeving." waarbiij je dus alleen nog maar bezig bent om aan regels te voldoen. Ondertussen: hoe gaat het met overige investeringen die misschien veel belangrijker en noodzakelijker zijn maar niet gedaan kunnen worden omdat je je SI niet wilt verliezen? "Erik vervolgt" "In de Europese Schippers Organisatie (ESO) zijn ONS en CBOB als Kantoorbonden vertegenwoordigd. Ook ASV en Rijn en IJssel hebben een zetel in de ESO naast de Belgische, Franse en Duitse organisaties. Met uitgebreid onderzoek en het bijbehorende commentaar uit het bedrijfsleven, waarbij de EBU en ESO een belangrijke rol speelden, zijn in november 2003 de termijnen waarop de overgangsbepalingen zouden aflopen vastgesteld. De ASV is als ESO lid van het begin af aan bij dit traject betrokken geweest." Dat klopt, maar de ASV heeft niet bepaald een doorslaggevende stem in het geheel. Ik heb het zelf gemerkt toen ik in "het behoud kleine schepen overleg" deze regelgeving aan de orde stelde: ik moest niet zo zeuren vond vooral Gerard Kester. De ASV heeft zich daarom ook gedwongen gevoeld op eigen kracht de publiciteit hierover te zoeken. Dat heeft zeker niet mijn voorkeur. Maar als het alternatief is dat je dan maar moet zwijgen dan moet het maar op deze manier. En dan over die andere bonden: Er bestaat ook zoiets als "voortschrijdend inzicht" Misschien is het probleem toch groter dan we eerst dachten? (kijk naar de Schuttevaer enquete: geen klein schip is er klaar voor) . En misschien dachten velen wel zonder kleine schepen te kunnen en blijkt dat nu geen gewenste situatie te zijn. Erik vervolgt "Gezien de discussie die nu op het Vaart! forum loopt is het belangrijk te vermelden dat het besluit van de CCR onomkeerbaar was, d.w.z. dat het bedrijfsleven na aandringen wel de kans kreeg om bij te sturen maar dat er geen sprake van was dat het besluit om de overgangsbepalingen af te schaffen teniet zou worden gedaan. " Kijk dat snap ik nou niet. Niets is onomkeerbaar totdat het uitgevoerd is. Soms is het beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Denk aan de Betuwelijn. Maar dan moet je je wel sterk maken. En liefst als een eenheid naar buiten treden. Als de politiek wil dat er minder vrachtwagens op de weg komen maar ondertussen zorgt door regelgeving dat de concurrent van de vrachtwagens verdwijnt dan moet je ze daar op aanspreken. Ik vind het onzinnig dat we een visie en actieplan aan gaan bieden aan de staatssecretaris over het behoud van het kleine schip terwijl we ondertussen die kleine schepen stilzwijgend het bestaan onmogelijk maken. Dat is het moment om te reageren. Misschien is dit het juiste politieke klimaat om de binnenvaart op de kaart te zetten: ook de kleine binnenvaart. Erik vervolgt "We zijn dan ook direct begonnen de achterban in te lichten; ons eerste artikel hierover verscheen in april 2004 in het Magazine Binnenvaart. Niet al onze voorstellen zijn gehonoreerd, maar we hebben er wel voor kunnen zorgen dat er een hardheidsclausule in het reglement is opgenomen. Deze clausule (Art. 24.04 lid 4) houdt in dat wanneer een eis in de praktijk moeilijk uitvoerbaar is of onevenredig hoge kosten met zich meebrengt, de Commissie van Deskundigen afwijkingen van de voorschriften kan toestaan. " Ook dit vind ik zeker geen oplossing voor het probleem. Je denkt met die hardheidsclausule iets opgelost te hebben. Maar zolang niet precies is ingevuld op welke wijze je precies af mag wijken wordt het een kwestie van willekeur. Daar kun je toch geen onderneming op voeren? Hoe moet je een lange termijnplanning maken als je niet weet wat er boven je hoofd hangt? En dan komt het ook nog op je certificaat te staan. Wie gaat jouw schip dan nog kopen? Erik vervolgt "Er zijn door de bonden een aantal knelpunten gesignaleerd in het toepassen van de overgangsbepalingen. Hiervoor hebben wij oplossingen en alternatieven aangedragen; deze worden door de CCR onderzocht. " Maar daarnaast staan er nog zoveel regels in die niet uitvoerbaar zijn wat doen we daar dan mee? En als je alternatieven aandraagt geef je ook al aan dat je iets als een gegeven ziet. Daarnaast mogen we het al helemaal niet hebben over de regels voor de verre toekomst (2035). Maar het maakt op termijn je schip wel onverkoopbaar. Of is er iemand in staat de gangboorden op de juiste breedte te maken, de roef overal 2 meter hoog en o ja, zelfs de breedte en lengte van je bed wordt voor je verplicht gesteld. Ik noem maar wat zaken hoor. Ook dubbel stuurwerk is grappig, zeker als je met de hand stuurt. Wel lekker druk in de stuurhut. Erik vervolgt "Echter, wij werken vanuit de gedachte dat oplossingen gevonden worden in dialoog en niet in verdachtmakingen en wantrouwen." Daar wil ik je dan graag aan houden. Want ik mis nu juist die dialoog. Ook uit deze reactie vind ik veel wantrouwen klinken. Wantrouwen naar de bedoelingen van de ASV. Ik zie nergens terug dat we iets samen moeten doen. Ik zie alleen dat het nu eenmaal zo is, geloof ons maar. Erik vervolgt "Wij zijn overigens blij dat de door ons opgestelde brief over het onderhoud aan de Franse vaarwegen waaraan eerder op het forum werd gerefereerd door de ESO is goedgekeurd en op korte termijn naar president Sarkozy zal worden verzonden." Daar ben ik ook heel blij mee, want hij leek heel aardig op de brief van de ASV die kennelijk niet verstuurd mocht worden. Wel vond ik het vreemd dat het de vorige vergadering van de ESO al geaccepteerd was om verstuurd te worden en dat gewoon niet gebeurd is omdat de EBU dat niet wilde. Kijk....daarmee schep je geen vertrouwen. Kortom: we hebben een andere invalshoek; Jij gaat er van uit dat de regelgeving niet tegen te houden is en dat we moeten proberen de pijn zo beperkt mogelijk te houden. Ik ga ervan uit dat de grote onzekerheid plus de werkelijke onuitvoerbaarheid van deze regels zal betekenen dat de kleine vloot echt in sneltreinvaart gaat verdwijnen. Ik denk dat deze regelgeving wel tegen te houden is als we de politiek kunnen overtuigen. Maar daarvoor hebben we elkaar nodig. Altijd bereid tot dialoog: Sunniva Fluitsma * Stoppen met nieuwbouw >86 m? www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [EMAIL PROTECTED] met tekst: unsubscribe VAART-L
