>> Mireille: >> Iuj povas kompreni la adjektivon "veka" en la senco "vekanta" dum aliaj >> povas kompreni ĝin en la senco "vekita". (ekz: veka lumo)
> Renato: > Mi kredas ke la uzo de "veka" en la senco de "vekita"/"nedormanta" estas > erara imito de kelkaj naciaj lingvoj. Mi samopinias: por mi "veka" ne devus signifi "vekita" sed en la praktiko de la lingvo iuj facile faras la eraron do nia cerbo povas kutimiĝi registri duan sencon de "veka". Citante la ekzemplo de "veka" kaj de "korekta" mi ne celis relanĉi iamajn debatojn. Mi celis atentigi pri la fakto ke, eĉ se teorie ne devus esti senca dubo pri adjektivoj rekte derivataj de verboj, en la praktiko de la lingvo estiĝas foje tia dubo pro misuzoj de la adjektivo. Kaj ĝuste de la verbo "afekti" venas la adjektivo "afekta" kiu en multe da kuntekstoj estas malpli klara ol "afektoplena" derivata de "afekto" kaj ne rekte de "afekti". >> Pro tio ne eblas simpligi dirante ke de la fundamenta senco de la verbo >> "xxxxxi" oni tuj komprenos la adjektivon "xxxxxa". > Tio ŝajnas esti la ĝenerala regulo en Esperanto. Principe la formo kaj > la senco de la baza radiko neniam ŝanĝiĝas. Jes kompreneble sed temas pri adjektivo derivata de baza radiko kaze de veka, kaj de afekta. La senco de tiuj du adjektivoj, kiuj ne estas bazaj radikoj, estiĝas el la praktikado de la lingvo. Ĝusta uzo estas ne ĝin uzi en la senco radikverbo+ita sed iuj tiel faras kaj probable daŭros la misuzo de tiaj adjektivoj. Mireja
