--- On Mon, 7/6/10, pistike65 wrote:

[...]

>> Tre bone, sed en via situacio la frazo en Esperanto estas sufiĉe
>> klara, kaj ĝi ne esprimas la sencon de la frazo franca.

> En la konkreta situacio ghi esprimas praktike, kaj pragmatike, la
> samon.

Mi jam diris, ke okaze de pluvo ilia senco malsamas.

> Evidente, eblas pensojhongli Whorf-Sapire kaj diri ke ne estas tiel.

Tio estis ĝentila klopodo eviti la dubon pri la traduka kompetento.
Vi rajtas ĝin malakcepti.

> Sed, bone, ni malkreu tiun situacion por ne diskuti
> flanken. Forgesu ni bicikladon, kaj temu simple pri pluvo.
> Des pli ke chi-momente efektive pluvachas...!

> Do, se mi diras:

> "Ho, se nur ne pluvus!" au: "Ho, se nur ne pluvus morgau matene!"
> chu mi ne perfekte esprimas magari-ideon?

Vi ĝin esprimas tre malperfekte, kontraŭlogike kaj uzante
nacilingvajn idiomaĵojn.  Jen la difinoj de "nur" kaj "se" laŭ ReVo;
mi petas vin klarigi, kiuj el la indikitaj sencoj aktualas en via
ekzemplo:

,----
| *nur
| Adverbo signifanta:
|
| 1. Ne pli ol: en la ĉambro sidis nur kelke da homoj [2]; la bileto
| kostas nur unu frankon; la forno estas nur varmeta; li estas nur
| dekjara; ŝi estas ne nur bela, sed ankaŭ bona; Esperanto estas nur
| lingvo [Z]; aŭskultu nur; ŝi nur ploris.
|
| 2. Ne alie ol: li povas paroli nur angle; mi tion faris nur por plaĉi
| al vi; via vino estas nur ia abomena acidaĵo [3]; en nia lando sin ne
| trovas montoj sed nur montetoj [Z]; rigardadi Esperanton nur de ĝia
| flanko praktika kaj uzadi ĝin nur por sia utilo [Z]
|
| 3. Ne pli frue ol: li revenos nur morgaŭ; oni komprenos nur iam poste [Z]
|
| 4. Ne pli malfrue ol: mi atendos vin nur ĝis la 6a.
`----

,----
|
| *se
| (dependiga konjunkcio)
|
| 1. En la okazo ke, imagante ke, kondiĉe ke: se li jam venis, petu lin
|    al mi[1]; se oni amos la gaston, oni zorgas la paston [Z]; se
|    malriĉulo sukcesas, li ĉion forgesas [Z]; se Peĉjo ne semos, Petro
|    ne rikoltos [2]; se vi havos okazon, ne forgesu al mi skribi [Z]; se
|    la projekto estos bona, ĝi ja certe estos akceptita [Z]; mi povus
|    sveni, se mi restos sola [Z]; ĉiuj proklamis, ke ili estas pretaj
|    limigi la armadojn, se la ceteraj nacioj komencos; se mi estus
|    sana, mi estus feliĉa [Z]; mi ne povus tion kredi, se mi ne vidus
|    ĝin per miaj propraj okuloj [Z]; mi trovos la kernon de la vero, se
|    ĝi sidus eĉ en la plej profunda kaŝiteco [Z]; se tiu homo ne estus
|    naskita, estus bone por li [3]; ho, se mi havus (kiom deziras
|    havi!) rifuĝejon [Z]! (optativo) ; ĝi estos al vi, kiel se akra
|    glavo vin tranĉus [Z]; escepte se; ; laŭ tio, se (konforme al tio,
|    kiel; depende de tio, kiel) la vetero estos bela aŭ malbela, ni
|    iros promeni aŭ ne; tio havas sian se kaj sed [Z] (medalo, difekto);
|    se eĉ malmulte ni puŝos, la muro tuj falos; mi estus kontenta, se
|    nur mi povus iom ripozi. VD:kvazaŭ
|
| 2. MAT[4] Konjunkcio signifanta, ke la implico de du propozicioj estas
|    vera: se nombro estas dividebla per 4, ĝi estas dividebla per 2
|    („dividebla per 4“ implicas „dividebla per 2“). VD:sufiĉa
|    kondiĉo.
|
|
| nur se
| MAT
|
|     Konjunkcio signifanta, ke la implico de du propozicioj estas vera:
|     nombro estas dividebla per 4, nur se ĝi estas dividebla per 2
|     („dividebla per 4“ implicas „dividebla per 2“). VD:necesa
|     kondiĉo.
|
|     Rim.: La efiko de tiu konjukcio estas simila al tiu de „se“, sed
|     ĝi enkondukas la duan propozicion de la implico, ne la unuan.
|
| se kaj nur se, se... kaj nur tiam (s.n.s.)
| MAT[6]
|
|     Konjunkcio signifanta, ke la ekvivalento de du propozicioj estas
|     vera: nombro estas dividebla per 6, se kaj nur se ĝi estas
|     dividebla per 2 kaj 3 („dividebla per 6“ estas ekvivalenta al
|     „dividebla per 2 kaj 3“).
`----

Verdire, PIV2 apartigas la ĉi-supran nelogikan ekzemplon pri rifuĝejo
kiel apartan signifon (PV kaj ReVo estas debilmensaj ĉi-rilate):

,----
| Konj., esprimanta neefektivigitan deziron: ho, se mi havus
| rifuĝejon! [Z]
`----

Nu, tio estas ĝuste la aĉa imitaĵo de nacilingva mallogikaĵo, tio ne
estas "perfekta esprimo de magari-ideo".  Fakte, eĉ la PIV-aŭtoroj
difinis ĝin en maniero maltaŭga por via bicikla ekzemplo, kie temas
pri onta kaj eventuale realiĝonta deziro; do, ĝi estas tiom malbone
konsciata, ke eĉ fuŝe difinita.

[...]

--
Sergio




      

Rispondere a