--- On Wed, 2/6/10, Russ Williams wrote:
[...]
>> Espero estas pasiva kaj ne malreala. "Magaraŭ" estas aktiva kaj ne
>> nepre realisma (ekzistas ironia rusa proverbo:
>> "Дай бог нашему теляти волка забодати" =
>> "Magaraŭ nia bovido kornomortigu la lupon")
> Aktiva? Mi ne komprenas kiel "magaraux" estas aktiva.
Unu el viaj proponoj por ĝin esprimi estas "Estu ...". Tio efektive
estas elemento de "magaraŭ" -- sed nur unu, kiu ne sufiĉas por esprimi
la tuton. Tamen tiugrade, kiom vi komprenas vian proponon pri "Estu",
tiom vi devas kompreni ĝian aktivan sencon (kiu mankas en "espero").
> Ambauxkaze, sxajnas esti nura esprimo de tio, kion vi deziras.
> Cxu diro de la vorto "magaraux" iel aktive instigas la bovidon
> konromortigi pli ol diro de "Mi esperas"?
La diferenco konsistas en tio, ke oni ne esperas. Sed deziras tian
neespereblan venkon.
>> Tio estas nur aprezo. "Estus bone se mi povus denove iĝi juna!"
>> havas tute alian sencon.
> Tute alian sencon? Mi eksentas min kvazaux en ia grupsxerco, kaj nur
> mi ne scias ke okazas sxercado!
Ne estas ŝerco. Oni povas pritaksi, ke esti juna kaj sana estas pli
bone ol esti maljuna kaj malsana. Sed bondeziri al maljunulo:
"Estu do juna!"
aspektus kiel moko.
> "Estus bone se nia bovido kornomortigus la lupon" estas ankaux ne
> nepre realisma, kaj sxajnas tiel "aktiva" (t.e. ne tre, laux mi)
> kiel
> "Magaraux nia bovido kornomortigu la lupon".
Vi mislokas miajn obĵetojn. Realismo estis obĵeto kontraŭ "mi
esperas". "Estus bone se ..." ne nepre estas realisma -- sed ĝi ne
estas iel ajn aktiva.
[...]
>> Do, per kiu el la ĉi-supraj vi tradukus la ekzemplon "God forbid
>> that we should ever turn back to those times"?
> Pluraj el ili sxajnas tauxgi por mi, aux simile "Estus terure se ni
> revenus al tiuj tempoj"
La originalo tamen nenion diras pri teruro.
> aux "Ni ne revenu al tiuj tempoj!"
Mankas emocio. Ial ni ne revenu.
> aux "Tiuj tempoj ne revenu!"
Same.
> aux (se gravas ke ni menciu dion) "Dio savu nin de reveno al tiuj
> tempoj" aux kial ne ecx pli rekte kaj lauxvorte "Dio malpermesu, ke
> ni revenu al tiuj tempoj"...?
Ne gravas ke oni menciu Dion, tiu mencio fakte estas malnecesa kaj
maldezirinda -- sed pli trafa dirmaniero mankas. Ĝuste tio estas la
problemo.
[...]
> dio permesu, ke la fadeno ne dauxru senfine :)
Nu, ĝis nun neniu fadeno daŭris senfine.
--
Sergio
